คืนแรกในนิวยอร์กซิตี้ แม้จะหนาวเหน็บแต่ในห้องก็สบายด้วย Heater ที่ผมปรับอุณหภูมิไว้ที่ 77 ฟาเรนไฮต์ ซึ่งเท่ากับ 25 เซลเซียส
ผมตื่นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ป้าเขมออกจากห้องน้ำห่อตัวด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ของโรงแรม
“จะหกโมงแล้วนะ” ป้าเขมบอก
แม้ว่าเวลาจะแตกต่างจากเมืองไทยมาก แต่เรามาอยู่อเมริกาหลายวันแล้ว จึงไม่มีปัญหากับเวลา
07.00 น. วันที่ 12 ตุลาคม 2555 เราพร้อมสัมภาระก็ลงมาชั้นล่าง ผมบอกกับพนักงานว่าจะไปสนามบิน JFK เขาบอกให้วางสัมภาระไว้ข้างประตู นัดเวลา 08.00 น.
เราขึ้นไปชั้นลอยทานอาหารเช้าง่ายๆ แบบอเมริกัน ภายในห้องอาหารมีชายหญิงคู่หนึ่ง ฝ่ายชายละสายตาจากกาแฟมองเราแว๊บหนึ่ง แล้วไม่สนใจเราอีกเลย
ผมได้แซนด์วิชเบคอน ไข่ ขนมปังปิ้ง ตามด้วยกาแฟก็สบายแล้ว ป้าเขมกินน้อยหน่อยไม่เอาขนมปัง
เราลงมานั่งลอบบี้รอเวลาขึ้นรถไป JFK ผมเอาสมุดบันทึกเปิดดูสถานที่ฝากกระเป๋าและวิธีการไปเทพีเสรีภาพ ซึ่งผมทำการบ้านอย่างหนักก่อนเดินทางมา
JFK มีบริการฝากกระเป๋า 2 แห่ง
Terminal 1 ชั้นล่าง ฝากได้ตั้งแต่ 7 โมง ถึง 5 ทุ่ม ราคาต่อชิ้น $4 - $16 แล้วแต่ความหนัก
Terminal 4 ชั้นล่าง ฝากได้ 24 ชั่วโมง ราคาต่อชิ้นเท่ากัน
พอดีผมต้องขึ้น JetBlue Airways ที่ Terminal 4 เวลา 21.35 น. เพื่อไปสนามบินบัปฟาโร่ จึงพอเหมาะพอเจาะฝากที่ Terminal 4
รถตู้ Super 8 ส่งผมและป้าเขมที่ Terminal 4 ผมฝากเป้และกระเป๋า แล้วเดินตัวเปล่ามีเพียงกล้องคอมแพคเล็กๆ ติดมือ กล้องใหญ่ยัดลงเป้ เพราะเกรงไม่คล่องตัวในการขึ้นลงรถไฟใต้ดิน
วันที่ผมมาถึง JFK ผมเห็น AirTrain วิ่งอยู่บนชั้น 3 จึงมองหาทางขึ้น และที่ใกล้ๆ กับบริการฝากกระเป๋ามีเครื่องหมาย AirTrain พร้อมลูกศรชัดเจน พาเราไปบันไดเลื่อน และมีเครื่องหมาย AirTrain เป็นระยะไม่ห่างกันนัก
เรารอไม่นาน AirTrain สีแดงก็มา ผมรีบพาป้าเขมขึ้นนั่ง ภายในมีคนโหรงเหรง เรานั่งไม่นานก็จอด ผมมองดูป้าย
“อ้าว..Terminal 5” ผมอุทานเบาๆ
“ผิดทางรึ” ป้าเขมถาม
“ใช่.. เราขึ้นผิดทาง แต่ไม่เป็นไร พอวิ่งสุดก็จะย้อนกลับ” ผมบอก
เป็นอันว่า เราได้นั่ง AirTrain สีแดงเที่ยว เมื่อผ่าน Terminal 8 ก็สุดทาง แล้วย้อนกลับ ทางเดิม จนผ่าน Terminal 1 แล้วออกจาก JFK สู่ Jamaica ซึ่งสุดทาง
พอลงจาก AirTrain เรามายืนอยู่บนถนนเส้นหนึ่ง ผมจะไปซ้ายหรือขวาดี เพื่อไปสถานีรถไฟใต้ดิน Jamaica มองซ้ายก็ไม่เห็นป้าย มองขวาก็ไม่เห็นป้าย ผมตัดสินใจเดินไปทางซ้ายตามฝรั่งที่เดินไปก่อน 3-4 คน
