ผมถามคุณเจมินี ณ กูเกิ้ล ว่า จุดอ่อนสำคัญๆ ของการศึกษาไทยมีอะไรบ้าง ได้รับคำตอบมา ๖ ประการดังนี้
- เน้นการท่องจำและการทดสอบมาตรฐาน
- ความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพ ทั้งระหว่างชนบทกับเมือง และระหว่างคนจนกับผู้มีฐานะดี
- การศึกษาครู และการพัฒนาครูประจำการ ไม่ช่วยให้ครูมีสมรรถนะที่จำเป็น
- อุปสรรคด้านภาษา ภาษาอังกฤษไม่แข็งทำให้การเข้าถึงแหล่งความรู้มีอุปสรรค ที่ผมขอแถมว่า แม้แต่ภาษาไทยก็ไม่แข็ง
- เอาใจใส่อาชีวศึกษาน้อยไป
- การเรียนรู้ด้านสังคมและอารมณ์ย่อหย่อน
เขาให้เอกสารอ้างอิงมาด้วย
- Strength, Weakness, Opportunity, and Threat (SWOT) Analysis toward education system in Thailand: https://www.researchgate.net/figure/SWOT-analysis-preparing-Thai-higher-education-for-the-AEC-2015-continued_tbl1_286800468
- Pinpointing weaknesses in our teaching system: https://www.thailand-business-news.com/opinion/100063-addressing-the-poor-quality-of-thailands-education-system
- Quality of Education a Major Concern in Thailand, Says New World Bank Study: https://www.worldbank.org/en/country/thailand/publication/wanted---a-quality-education-for-all-in-thailand
ที่น่าตกใจคือ ในเอกสารอ้างอิงที่ ๓ บอกว่าหนึ่งในสามของเด็กไทยอายุ ๑๕ ปี อ่านไม่ออก (functionally illiterate) ตัวเลขนี้เพิ่มเป็นร้อยละ ๔๗ สำหรับเด็กอายุ ๑๕ ปี ในชนบท เด็กไทยอายุ ๑๕ ปี มีผลการศึกษาต่ำกว่าเด็กเวียดนาม ๑.๕ ปี ไม่ทราบว่าท่านอ่านข้อความนี้แล้วตกใจแค่ไหน
ผมถามคุณเจมินีต่ออีกหลายคำถาม แต่ถามลึกๆ เช่นนั้นเขามึน ตอบไม่ได้
วิจารณ์ พานิช
๑๐ มี.ค. ๖๗
Should we conduct something like PISA tests every year in Thailand?(The big problem may be ‘independent assessors’ – the same issue with DE.)