ชาวสูงวัยบางท่าน อาจจะสะเทือนใจ ทำใจไม่ค่อยได้ครับ ที่สังขารของตนเองเป็นแบบนั้นแบบนี้...

ลองมองออกไปรอบตัว แบบกว้าง ๆ สิครับ หรือตอนไปรับยาที่โรงพยาบาลก็ได้นะครับ...

จะพบว่า ก็เป็นกันทั้งนั้นแหละ เพียงแต่จะช้าหรือเร็วกว่ากันเท่านั้นเองครับ...

อย่าได้น้อยใจในโชคชะตาเลยนะครับ...

อยู่กับกาลเวลาที่เหลืออยู่ อย่างมีสติ ปัญญา มองสรรพสิ่งเป็น... อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา... นะครับ...

ด้วยรักจากใจครับ