“บทกวีของหัวใจ” “บันทึกรัก…สองร้อยหน้า” * ฟ้าคืนนี้ แสนเศร้า และเหงานักเหมือนความรัก ของเรา ที่เลือนหายเคยสัญญา ว่าจะรัก ไม่เสื่อมคลายแต่กลับกลาย ทำเหมือน...ลืมเลือนกัน..* แสนเสียดาย คืนวัน...ที่ผันผ่านมันเนิ่นนาน เหลือเกิน เธอกับฉันที่เคยรัก เคยผูกพัน กันนานวันกลับแปรผัน...เป็นเพียงแค่ อดีตไป... *เคยได้ยิน.หลายคน พูดกันว่ารักกันงาย เลิกกันง่าย นั้นจริงไหมมาวันหนึ่ง จึงได้พบ ประสบในฝากหัวใจ จะรักมั่น นิรันดร...*มาวันนี้ จึงได้รู้ ถึงความจริงเหมือนกับสิ่ง ที่ได้ฟัง ในวันก่อนว่าความรัก. เป็นอะไร ไม่แน่นอนใจขาดรอน เมื่อรักช้ำ...ระกำใจ... “บันทึกรักสองร้อยหน้า”
