ผมได้รับการผ่าตัดต่อมลูกหมาก เอาออกไปราวๆ ๕๐ ซีซี (จากที่มีอยู่ราวๆ ๑๐๗ ซีซี) เมื่อเช้าวันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๖๖ และออกจากโรงพยาบาลวันที่ ๒๗ พฤษภาคม วันรุ่งขึ้นก็ออกไปประชุมที่โรงแรมอะมารี ดอนเมืองแอร์พอร์ท ทั้งวัน ได้ฝึกประสบการณ์การดำรงชีวิตนอกบ้านหลังผ่าตัดต่อมลูกหมาก โดยเฉพาะในด้านการดื่มน้ำ (มากๆ) และการถ่ายปัสสาวะ (ที่ต้องถ่ายบ่อย)
เครื่องช่วยมากที่สุดคือกางเกงผ้าอ้อม (pampers) เอาไว้ซับปัสสาวะที่อาจเล็ดตอนจะถ่าย และหลังถ่าย หรือตอนที่ปัสสาวะเต็มกระเพาะและปวดฉี่แต่หาที่ฉี่ไม่ได้ หรือไปไม่ทัน เพราะฉะนั้น ตอนนี้ผมไม่ต้องสวมกางเกงใน สวมกางเกงผ้าอ้อมแทน โชคดีที่คุ้นกับกางเกงผ้าอ้อมดี เพราะภรรยาสวมติดตัวมาหลายปี
เช้าวันที่ ๑ มิถุนายน ผมตื่นตีสี่ อาบน้ำแปรงฟันแต่งตัวแล้วไปขึ้นรถแท็กซี่ที่หน้าหมู่บ้าน เวลา ๕ น. ก็ถึงดอนเมือง และได้รับบัตรขึ้นเครื่อง สิ่งที่ผมจะต้องทำคือหาน้ำดื่ม ไปดูที่ร้านกาแฟ เห็นราคา ๓๐ บาทขึ้นไป ก็ไม่อยากสนับสนุน การโก่งราคา ตอนเดินไปที่ประตูทางออก 52 มีเล้าจน์เรียงราย ผมลองเอาบัตร Priority Pass ที่ธนาคารไทยพาณิชย์ให้ไว้ ไปถามเจ้าหน้าที่ของ Priority Lounge เขาบอกว่า ใช้ได้เฉพาะในต่างประเทศ แนะให้ไปใช้เล้าจน์ถัดไป ชื่อ The Coral Executive ซึ่งเมื่อเอาบัตรยื่นให้เขาก็กุลีกุจอช่วยเหลือ และถามว่าของธนาคารไทยพาณิชย์ใช่ไหม เมื่อตอบว่าใช่ เขาแนะนำให้ใช้บัตรเครดิตเป็นเครื่องผ่านทาง เอาไปหักแต้มของผมจากแต้มบัตรเครดิต แล้วเข้าไปใช้บริการได้
เป้าหมายของผมคือ ไปเอาน้ำ ๑ ขวด สำหรับดื่มเป็นยา แต่ได้โอกาสดื่มกาแฟ ๑ แก้วเป็นของแถม เมื่อออกมานั่งรอที่ประตู ๕๒ ผมก็ดื่มหมดก่อนขึ้นเครื่อง นึกในใจว่า รู้อย่างนี้เอามาสองขวดก็น่าจะดี
บนเครื่องบินผมได้อาหารเช้ากับน้ำ ๑ ขวด ๓๕๐ ซีซี ซึ่งผมก็ดื่มหมดก่อนเครื่องลงที่ภูเก็ต บนเครื่องบินผมเข้าห้องน้ำ ๒ ครั้ง
ระหว่างนั่งรถจากสนามบินไปโรงแรมโนโวเทล ในตัวเมืองภูเก็ต ผมขอให้คุณยุ้ยแวะซื้อน้ำ ๑ ขวดที่ร้านเซเว่น สำหรับดื่มเป็นยา นั่งรถไป ๑ ชั่วโมง ถึงโรงแรมผมรี่เข้าห้องน้ำก่อนทำอย่างอื่น
ระหว่างประชุม เวลา ๙ - ๑๕ น. ผมเข้าห้องน้ำราวๆ ๗ ครั้ง และเมื่อนั่งรถไปสามบินตอนเย็นก็ถ่ายปัสสาวะรดกางเกงผ้าอ้อม ๒ ครั้ง ได้ไปเปลี่ยนกางเกงผ้าอ้อมที่สนามบิน ซึ่งถือได้ว่าเป็นชีวิตที่สะดวกสบายในรูปแบบใหม่ โดยในวันนี้สังเกตว่าปัสสาวะมีสีชมพูจางๆ แต่ถ่ายคล่องดี ปวดในลำกล้องเล็กน้อยในบางครั้ง
ผมร่วมประชุมได้ในสภาพที่สมองเกือบเต็มร้อย หักคะแนนสัก ๕ คะแนนที่ต้องวิ่งเข้าห้องน้ำบ่อย บางครั้งเป็นช่วงอยากฟังคนอื่นพูด แต่จำต้องออกไปเข้าห้องน้ำ
ผมไม่ได้ดื่มน้ำช่วง ๑๕ - ๑๘น. ว่าจะซื้อน้ำที่สนามบินก็ลืม ได้ดื่มน้ำที่สายการบินแจกตอนราวๆ ๑๘ น. ขวดเล็ก ๓๕๐ ซีซี พร้อมอาหารเย็น บนเครื่องบินถ่าย ๑ ครั้ง ตอนถ่ายที่สนามบินดอนเมืองเวลา ๑๘.๓๐ น. หลังออกจากเครื่องบิน สังเกตว่าสีชมพูเข้มกว่าครั้งก่อนๆ จึงซื้อน้ำที่สนามบินดื่ม และจิบมาเรื่อยๆ บนรถแท็กซี่ จะเห็นว่า ชีวิตของผมตอนนี้มีน้ำเป็นโอสถ
เล่าไว้ให้เห็นว่า ชีวิตหลังผ่าตัดต่อมลูกหมากก็ไม่ได้เจ็บป่วยมากนัก ยังสมารถทำกิจกรรมได้เกือบปกติ
วิจารณ์ พานิช
๒ มิ.ย. ๖๖
