คติธรรมของหลวงปู่ที่ผมพบในวันนี้ก็คือ “ครูอาจารย์ดีๆมีอยู่มากก็จริง แต่สำคัญที่เราต้องปฏิบัติให้จริง สอนตัวเองให้มาก นั่นแหละจึงจะดี”

            ปีพ.ศ.๒๕๖๖ เป็นปีที่รับรู้และอยู่กับความเป็นจริงว่าลูกชายทั้งสองคนนิยมชมชอบเกี่ยวกับการสะสมพระ ศึกษาเรื่องพระเครื่องกันมานานแล้ว จนเริ่มจะช่ำชอง มองออกว่าแท้หรือไม่แท้

            ผมผิดสังเกตตั้งแต่วันจัดห้องพระ นำพระเครื่องมาจัดวางเพื่อบูชา บางส่วนก็จัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มองดูขลังและอลังการพอสมควร

            ประเด็นสำคัญที่ชวนให้แปลกใจยิ่งนักก็คือ ความรู้ความจำในพระเครื่องต่างๆ พระเกจิอาจารย์ชื่อดังทั่วฟ้าเมืองไทยรู้จักชื่อไปหมดและรู้ด้วยว่ามีพุทธคุณด้านใด ปลุกเสกปีไหนและปัจจุบันมีราคาเช่าบูชามากน้อยเพียงใด

            ผมเลยต้องเตือนให้ระมัดระวัง จะกลายเป็นความลุ่มหลง จนส่งผลกระทบต่อการเงินการคลังของครอบครัว ตลอดจนอย่าได้นำไปจ่ายแจกหรือไปแลกกับใคร เพื่อให้ได้มาซึ่งเงินทอง

            ขอให้เชื่อฟังพ่อแม่ ซึ่งเป็นพระในบ้านที่แท้ที่สุดแล้ว ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่เด็ดขาด ขออะไรได้ทันที ไม่เคยมีคำว่าผิดหวังสักครั้ง

            วันนี้นั่งรถไปด้วยกันก็คุยกันแต่เรื่องพระตลอดทาง เป้าหมายคือจะไปบ้านย่าที่วังน้อยจังหวัดอยุธยา แต่วางแผนกันว่าจะไหว้พระให้ได้ ๓ วัด

            ก่อนถึงวังน้อยบ้านแม่ของผม ผู้ซึ่งเป็นย่าของหลานชายสองคน รถวิ่งผ่านอ.บางประหัน จากนั้นก็เข้าสู่อ.อุทัย ลูกชายขอแวะที่วัดสระแก เพื่อกราบนมัสการ “หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ”

            หลวงปู่ดู่เป็นชาวอยุธยาโดยกำเนิด เป็นพระปฏิบัติสายวิปัสสนา ท่านมรณภาพเมื่อปี ๒๕๓๓ ท่านสอนให้ศิษย์เห็นจริงถึงความสำคัญของความทุกข์ยาก ว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่าในโลก

            ท่านจึงพูดบ่อยครั้งว่าการที่เราประสบทุกข์ นั่นแสดงว่าเรามาถูกทางแล้ว เพราะอาศัยทุกข์นั่นแหละ จึงทำให้เกิดปัญญาขึ้นได้

            คติธรรมของหลวงปู่ที่ผมพบในวันนี้ก็คือ “ครูอาจารย์ดีๆมีอยู่มากก็จริง แต่สำคัญที่เราต้องปฏิบัติให้จริง สอนตัวเองให้มาก นั่นแหละจึงจะดี”

            “อย่าปฏิบัติแบบไฟไหม้ฟาง” กล่าวคือ ขยันก็ทำขี้เกียจก็หยุด อย่างนี้ใช้ไม่ได้ ต้องทำ(ปฏิบัติธรรม) ให้สม่ำเสมอให้ได้ทั้งในยามขยันและขี้เกียจ

            ขณะที่ผมรอให้ลูกชายเช่าบูชา”หลวงปู่ดู่” ตามที่มุ่งหวังตั้งใจมาแต่แรก ผมสังเกตผู้คนที่ทะยอยกันมากราบไหว้ มีหลายคนที่นั่งสมาธิอยู่ก่อนแล้ว และคงจะนั่งมาแล้วเป็นเวลานาน

            วัดสระแก จึงไม่ใช่วัดพุทธพานิช แต่เป็นวัดที่เน้นการปฏิบัติธรรม ให้เข้าถึงศีลสมาธิปัญญา ก่อนออกจากวัด ผมได้หนังสือกลับบ้าน ชื่อหนังสือรอยธรรมคำย้ำเตือน เป็นแนวปฏิบัติและข้อพึงระวังที่หลวงปู่ฝากไว้

            พอถึงบ้านย่า ลูกชายผมก็เล่าให้ย่าฟังว่าได้แวะเช่าพระหลวงปู่ดู่ที่วัดสระแก ย่าบอกว่า เช่าทำไมบ้านย่ามีเยอะแยะ แต่วันนี้ย่าจะให้หลวงปู่ทวดก็แล้วกัน

            ว่าแล้วย่าก็ยื่นพระหลวงปู่ทวดพร้อมสร้อยคอทองคำเส้นใหญ่ แต่ไม่ได้ให้หลาน ท่านมอบให้ผมเพียงคนเดียว พร้อมอวยชัยให้พรให้โชคดีมีความสุขตลอดไป

            ขากลับผ่านอ.บางบาล มีพระในตำนานชื่อดัง ที่ลูกชายปรารถนาจะได้กราบนมัสการสักครั้ง หนึ่งในชีวิต คือหลวงปู่เมี้ยน วัดโพธิ์ และหลวงปู่ทิม วัดพระขาว พระอาจารย์ทั้งสองเป็นพระที่เปี่ยมด้วยเมตตาธรรมทั้งสององค์ ลูกชายจึงได้เช่าบูชาเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึกอีกตามเคย

            เชื่อเหลือเกินว่าต่อไปนี้ ถ้าได้นั่งรถไปกับลูกชายครั้งคราใด คงได้เจริญรอยธรรมเป็นแน่แท้

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๒๐  พฤษภาคม  ๒๕๖๖