ในภาษาบาลี เสียงพยัญชนะ “ห” ถ้ามีสระ “อี”ใน
บทสวดจะเป็นเสียงต่ำ หรือ ออกเสียงเป็น“ฮ”
เช่น “วิญญูหีติ” ออกเสียงเป็น “วิญญูฮีติ” ไม่ใช่ “วิญญูหีติ”
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เสียงพยัญชนะ “ห” ในภาษาบาลี ไทย และจีน
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เสียงพยัญชนะ “ห” ในภาษาบาลี ไทย และจีน
ดร. ถวิล อรัญเวศ
การออกเสียงพยัญชนะ “ห” ในภาษาบาลี จะต่าง
จากการออกเสียงในภาษาไทย และภาษาจีน
กล่าวคือ ในภาษาบาลี เสียงพยัญชนะ “ห” ถ้ามีสระ “อี”ใน
บทสวดจะเป็นเสียงต่ำ หรือ ออกเสียงเป็น“ฮ” เช่น
“วิญญูหีติ” ออกเสียงเป็น “วิญญูฮีติ” ไม่ใช่ “วิญญูหีติ”
ดังบทสวด
https://youtu.be/O8JTEaPQAyc
ส่วนการออกเสียงพยัญชนะ
“ห” ในภาษาไทย และภาษาจีน
จะออกเป็นเสียงสูง ดังตัวอย่างใน
บทเพลง และบทลำ
I think the pāli ห (ha) alphabet is voice like ‘ฮา’ in Thai with the voice coming straight from lungs through the throat - without any tongue, teeth or lip modifications. This ‘ha’ is also implicit in the ภา (bha) ธา (dha) ฐา (tha) ฉา (cha) and … voicing. It’s the Thai voicing that causes issues.