วันที่ ๓๐ - ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๕ ผมไปประชุมแบบรีทรีต ของสภา สบช. (สถาบันพระบรมราชชนก) ที่โรงแรมแคนทารี บีช จ. ระยอง     เช้าวันที่ ๓๑ จึงได้มีโอกาสเดินออกกำลังที่ชายหาด    โดยได้มีโอกาสเปรียบเทียบระหว่างบรรยากาศของชายหาดภูเก็ตและบรรยากาศของชายหาดระยองไปในตัว     เพราะเมื่อสามวันก่อนผมไปเดินที่ชายหาดกะรนของภูเก็ต

แต่คงเปรียบเทียบกันยาก    เพราะเอาความรู้สึกของผมเป็นมาตรวัด    ตอนไปภูเก็ตผมไม่ต้องรับผิดชอบอะไร    ไปร่วมงานรีทรีตของทีมจัดการประชุม PMAC ส่วนของทีมไทย    แต่ไประยองในฐานะนายกสภาสถาบัน ที่จะต้องทำหน้าที่สร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เป็นสถาบันอุดมศึกษาขึ้นแทนที่วัฒนธรรมราชการ    ต้องคิดเชิงยุทธศาสตร์อยู่ตลอดเวลา    พื้นฐานจิตใจของผมสำหรับชื่นชมธรรมชาติจึงไม่เหมือนตอนอยู่ที่ภูเก็ต 

ผมเล่าเรื่องการวิ่งออกกำลังที่ชายหาดแสงจันทร์นี้ เมื่อ ๘ ปีก่อน ที่ (๑)    เป็นการไปประชุมแบบรีทรีตของสภามหาวิทยาลัยมหิดล   และเล่าเรื่องควงสาวเที่ยวระยองเมื่อ ๔ ปีที่แล้ว ที่ (๒)   เป็นสภาพที่ไม่มีวันหวนกลับ   เพราะภรรยามีอาการของโรคสมองเสื่อมรุนแรงขึ้นมาก     

ความเปลี่ยนแปลงใหญ่ของสถานที่มี ๒ ประการ    (๑) ทรายถูกซัดเข้ามาถมที่หลังกำแพงหินกันคลื่นมากขึ้น     ทำให้ชายหาดเว้าเป็นช่วงๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น   หาดทรายหลังกำแพงกันคลื่นสมบูรณ์ยิ่งขึ้น   (๒) มีลู่จักรยานที่ริมถนนด้านติดทะเล    แต่ไม่เห็นนักปั่นที่ใช้ลู่นี้เลย     เห็นปั่นกันที่ริมถนนใหญ่ทั้งสิ้น    มีจำนวนไม่มากนัก    

 ที่เตะตาอีกอย่างหนึ่งคือ ที่ประติมากรรมนางพันธุรัต มีคนมานั่งบริกรรมสวดภาวนาเสียงดัง (ตามรูป)   

เช้านี้ลมดีมาก ดีกว่าที่ภูเก็ตมาก    จึงมีคนมาจอดรถนอนตากลมที่ริมถนนหลายคัน    ที่แปลกคือ เมื่อ ๘ ปีที่แล้ว ผมออกไปวิ่ง   ก็ได้ถ่ายรูป อ. วิม (ศ. พญ. วณิชา ชื่นกองแก้ว) อยู่ไกลๆ   คราวนี้ก็เช่นเดียวกัน   แต่ท่านเป็นรองอธิการบดีคนละสถาบัน             

วิจารณ์ พานิช

๓๑ ก.ค. ๖๕

   

1 สวดถวายพระฤาษี

2 ถนน ลู่จักรยาน และ อ. วิม

3 หาดแสงจันทร์ยามเช้า ถ่ายจากห้องพักชั้น ๙

4 ถ่ายไปทางทิศใต้

5 ถ่ายที่ชายหาด

6 ชายหาด คลื่น และฟ้าสาง

 

7 ชายหาดงามจากแสงไฟส่อง