“สำคัญที่ใจ” *" ไม่เป็นไร ถ้าหัวใจ สองเราตรงกัน อย่าไปไหวหวั่น คำโจษจัน นินทา เธอเป็นใคร มาจากไหน ฉันไม่เคยว่า ดอกดิน ดอกหญ้า ถ้าจะรัก ไม่เห็นสำคัญ... *" เป็นนางโลม นางระบำ หรือนางแรมรอน มีรักสำส่อน คนขอดค่อน ประจาน มีมลทิน คนติฉิน ว่าเลวสามานย์ แต่ฉันรักมั่น ไม่สำคัญ ว่านางอะไร... *"มาก----ชายเชยชม ร่างกายโสมม คาวโลกีย์ มาแล้วเท่าไร สำนึกผิด เพราะหลวมตัว ฉันให้อภัย สำคัญที่ใจ ถ้าจะรักฉันไม่เดียดฉันท์... *" ไม่เป็นไร แม้ว่าใคร เขาคอยประณาม ว่าเธอนั้นต่ำ ทรามผู้คน เหยียดหยัน เธอจงลืม ความเลวทราม ให้มันพ้นผ่าน จะรักเธอมั่น คอยปลอบขวัญ รักเธอจนตาย"...
