ยิ่งในองค์กรครูด้วยแล้ว ความเป็นจรรยาบรรณวิชาชีพ ยิ่งต้องศึกษาเรียนรู้ซึ่งกันและกัน อันจะเป็นประโยชน์ต่อชีวิตส่วนตน แก่คนรอบข้าง เกิดคุณค่าต่อนักเรียน และสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่สถานศึกษาที่เป็นแหล่งเรียนรู้อันทรงเกียรติ เป็นที่มาแห่งจิตวิญญาณ และการดำรงชีพ

        บางช่วงเวลา..อาจจะดีกว่าเดินทางไปศึกษาดูงานยังที่ต่างๆเสียอีก โดยศึกษาจาก เอกสาร ตำรา จากคนใกล้ตัว จากคนรอบข้าง จากโรงเรียนข้างเคียง จากเพื่อนร่วมงานที่เราทำงานด้วย จากลูกน้อง จากลูกศิษย์ และจากผู้บังคับบัญชาก็ได้

        ยิ่งในองค์กรครูด้วยแล้ว ความเป็นจรรยาบรรณวิชาชีพ ยิ่งต้องศึกษาเรียนรู้ซึ่งกันและกัน อันจะเป็นประโยชน์ต่อชีวิตส่วนตน แก่คนรอบข้าง เกิดคุณค่าต่อนักเรียน และสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่สถานศึกษาที่เป็นแหล่งเรียนรู้อันทรงเกียรติ เป็นที่มาแห่งจิตวิญญาณ และการดำรงชีพ

        ในทางการศึกษา เราค่อนข้างจะใช้โอกาสและงบประมาณเปลืองมาก หมดไปกับการประชุม อบรมสัมมนา การศึกษาดูงาน ทัศนศึกษา โดยคิดว่าการปฏิรูปการศึกษา จะสำเร็จได้โดยภารกิจนั้น โดยเนื้อแท้ เราต้องการให้ขวัญและกำลังใจกัน ซึ่งบางครั้งเป็นการให้ซ้ำซากมาอย่างยาวนาน บางทีอาจผิดในแง่ของการใช้งบประมาณที่ฟุ่มเฟือยเกินเหตุ ผิดธรรมเนียมของการปฏิรูปกระบวนการเรียนรู้ และผิดทางถ้าจะมองว่าเป็นการพัฒนาตนเอง

        หากเรามีสมาธิที่มากพอ ลองนั่งนิ่งๆ จะพบว่าเราคิดดี ทำดีได้ โดยไม่ต้องไปไหนไกลเลย อยู่กับงานและชีวิตปัจจุบัน มองดูและสังเกตจากคนในองค์กร ที่เราทำงานด้วย ศึกษาเรียนรู้ด้วยความอ่อนโยน อ่อนน้อมถ่อมตน ตัดความอิจฉาริษยาออกไป รับเอาสิ่งดี จดและจำเป็นบทเรียนที่มีค่า เราจะได้ตำราเล่มใหญ่ ที่ใช้ดำรงชีวิตและสอนลูกหลานได้ไม่มีวันหมด

        ผมจึงถือว่าสถานศึกษาเป็นหนังสือเล่มใหญ่ ที่ผมเปิดอ่านและทำงาน มีตัวหนังสือคือลูกศิษย์และเพื่อนครู มุ่งมั่นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ด้วยศาสตร์และทักษะ ที่เขาร่ำเรียนมา ผมจะจำในสิ่งดีที่เขามีอยู่ และจะทำอย่างเขาเมื่อถึงเวลาที่สมควร 

        แม้กระทั่งการตัดแต่งไม้ประดับในโรงเรียน ที่ผมจดจำมาจากลูกจ้างประจำ(นักการภารโรง) ตั้งแต่ปี ๒๕๔๙ รีบเร่งเรียนรู้ เพราะเขาจะเกษียณปี๒๕๕๒ ตอนกลางวันเขาทำอะไร? ผมเห็นเขาพรวนดินบ้าง ตัดแต่งกิ่งไม้บ้าง ตกเย็น เขาจะดูห้องน้ำห้องส้วมทุกห้อง ดูน้ำไฟจนทั่ว และปิดประตูรั้วอย่างเรียบร้อย

        ผมอยากเป็นคนคุณภาพแบบเขา ไม่สนใจว่าเขาจะเป็นใคร สิ่งที่เราได้รู้ได้ทำ เป็นมงคลชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้ เราตัดแต่งต้นเฟื่องฟ้าได้แล้ว มันไม่ง่ายเลยต้องมีทักษะ คือทำบ่อยๆ ถ้าปล่อยให้มันโต สูงใหญ่ขึ้น นอกจากจะไม่สวยงามแล้ว ยังดูแลยากมาก

        ครับ ภารโรงไม่เคยสอนผม..แต่ผมเรียนรู้จากเขา..แล้วท่านล่ะ โอกาสมีดีกว่าใครๆมากมาย อยู่ในองค์กรใหญ่ มีบุคลากรที่มากด้วยความรู้ความสามารถและประสบการณ์..หากมีตัวอย่างที่ดี ผมเชื่อว่าจะช่วยให้ทุกท่านพัฒนาตนเองได้อย่างแน่นอน

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๑ มีนาคม ๒๕๖๕