คะนองทำให้พลาด ประมาทอาจถึงตาย

ชีวิตของคนเรานั้น ท่านกล่าวไว้ว่า มันสั้นนัก ดังนั้น การดูแลชีวิต การใช้ชีวิต จึงควรต้อง ระมัดระวังทุกย่างก้าว ทุกลมหายใจเข้าออก ใช้ ธรรมอันมีอุปการะมาก คือ สติ ระลึกได้ ขณะทำ ขณะพูด ขณะคิดอยู่เสมอ และก็มีสัมปชัญญะ คือรู้ตัวเสมอทุกลมหายใจเข้าออกว่า เรากำลัง ทำอะไรอยู่ ท่านสอนให้เรา มองอะไร ให้มองโดยมองให้ตลอด ลอดแนว และอย่าประมาทในระหว่างทาง เพราะในระหว่างทางเดิน เราคงไม่ทราบว่า จะเกิดอะไรขึ้น เพราะมัจจุราช หรือ ความตาย เราไม่สามารถหยั่งรู้ หรือหยั่งเห็นล่วงหน้าได้ เผลอเมื่อไร ก็อาจจะทำให้ชีวิตพลาดท่าและ เผลอเมื่อไร ก็อาจจะทำให้ชีวิตถึงตายได้

คะนองทำให้พลาด ประมาทอาจถึงตาย

 

คะนองทำให้พลาด ประมาทอาจถึงตาย

ดร. ถวิล   อรัญเวศ

          ชีวิตของคนเรานั้น ท่านกล่าวไว้ว่า มันสั้นนัก

และการได้เกิดมาเป็นคนก็บุญโขแล้ว เพราะสัตว์

ในโลกนี้ มีหลายล้านชนิด แต่ชีวิตคนนั้น เป็นชีวิตที่

ประเสริฐกว่าสัตว์เดรัจฉานเหล่านั้น เพราะชีวิตคนนั้นมี

การพัฒนาหลายด้าน ทั้งภาษา ที่อยู่อาศัย อาหาร

การกิน การสรรสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับ

ตัวเอง ในขณะที่สัตว์ต่าง ๆ ไม่สามารถทำได้

อยู่ตามธรรมชาติ กินตามธรรมชาติ ไม่มีเสื้อผ้า

เครื่องนุ่งห่ม ไม่มีบ้าน ที่อยู่อาศัยได้มาตรฐาน

แม้สัตว์บางชนิด จะคิดสร้างบ้าน ก็ทำได้เพียง

นิดหน่อย เช่น นกน้อย ทำรังแต่พอตัว ปลวก

ทำจอมปลวก ผึ้งทำรัง เป็นต้น

     ดังนั้น การดูแลชีวิต การใช้ชีวิต จึงควรต้อง

ระมัดระวังทุกย่างก้าว ทุกลมหายใจเข้าออก ใช้

ธรรมอันมีอุปการะมาก คือ สติ ระลึกได้ ขณะทำ

ขณะพูด ขณะคิดอยู่เสมอ  และก็มีสัมปชัญญะ

คือรู้ตัวเสมอทุกลมหายใจเข้าออกว่า เรากำลัง

ทำอะไรอยู่

      ท่านสอนให้เรา มองอะไร ให้มองโดยมองให้ตลอด

ลอดแนว  และอย่าประมาทในระหว่างทาง

เพราะในระหว่างทางเดิน เราคงไม่ทราบว่า

จะเกิดอะไรขึ้น เพราะมัจจุราช หรือ ความตาย

เราไม่สามารถหยั่งรู้ หรือหยั่งเห็นล่วงหน้าได้

เผลอเมื่อไร ก็อาจจะทำให้ชีวิตพลาดท่าและ

เผลอเมื่อไร ก็อาจจะทำให้ชีวิตถึงตายได้

      การคึกคะนอง ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่อาจจะทำ

ให้ชีวิตเราพลาดได้ และการประมาทเลินเล่อ

ก็เช่นเดียวกัน อาจจจะทำให้ชีวิตของเราพลาดท่า

ถึงตายได้

       ดังนั้น การให้ความสำคัญกับชีวิตในทุกย่างก้าว

ในทุกลมหายใจเข้าออก จะทำให้เราปลอดภัยได้

  

สิ่งที่ควรระมัดระวัง

1.   การขับขี่รถ

ขับขี่โดยไม่ประมาท ไม่ขับซิ่ง ขับเร็ว เคารพ

กฎจราจร

2.   การเดินทาง

ไม่ว่าบนบก ทางน้ำ ทางอากาศ ต้องเจียมเนื้อเจียมตัว

อยู่เสมอ มีอุปกรณ์เครื่องทุ่นแรง เดินทางบนบก ถ้ารถไม่มีอะไร

หุ้มกันก็ใส่หมวกกันน็อก  ขับรถยนต์ก็คาดเข็มขัดนิรภัย

ทางอากาศก็มีร่มชูชีพ ทางเรือ ก็มีห่วงยาง หรืออุปกรณ์

ป้องกันการจมน้ำ เป็นต้น

3.   การทำงานสิ่งก่อสร้างอาคารสูง ๆ

ก็ให้มีเครื่องไม้เครื่องมือป้องกันอุบัติเหตุอยู่ทุกขณะ

ก้าวเดิน

4.   การไปเที่ยวน้ำตก ปีนเขา

    ก็ให้ระมัดระวัง มีอุปกรณ์ป้องกันตัว มีเชือก มีห่วงยาง

มีอุปกรณ์ลอยน้ำ พยุงตัว และระมัดระวังการเดินเพื่อไม่ให้

ลื่นตกเหว ลื่นตกน้ำ

       5. การไปเทียวทางบก ทางน้ำ

        ไม่ว่ากลุ่มใหญ่ กลุ่มย่อย ก็ต้องระมัดระวังตัวเอง

และคอยระมัดระวังเพื่อนในกลุ่มด้วย ไม่คึกคะนอง

ระวังการพลัดตกหล่น ของมึนเมา ถ้าเว้นหรือตัดขาดได้ก็จะดี

หรือกินแล้ว ต้องสามารถครองตัวได้

      6.งานอาชีพที่เกี่ยวกับสัตว์ร้าย

         ไม่ว่าจะเป็นงู ลิง เสือ จระเข้ ต้องระมัดระวัง เพราะ

สัตว์ก็คือสัตว์ มันอาจจะไม่รู้หรอกว่าบุญคุณคืออะไร เจ้านาย

คืออะไร ต้องระมัดระวังไม่ให้มันมากัดได้

ฯลฯ

       7. การรับน้องใหม่ การหมอลำ หรือการแสดง

           ระมัดระวังไม่ให้มีการก่อการทะเลาะวิวาทกันเกิดขึ้น

อย่าทำอะไรกวนประสาทคนอื่น หรือไม่ทำอะไรที่ทำให้ยั่วยุ

โทสะเขา หรือต้องมีทมะ การข่มใจ ขันติ ความอดทน เมตตา

ความรักกันฉันพี่น้อง