ธมฺมนีติ ๑๑๐ มิตฺตกถา แถลงมิตร


ธมฺมนีติ ๑๑๐ มิตฺตกถา แถลงมิตร

    ภาษิตของพ่อ

ธมฺมนีติ ๑๑๐ มิตฺตกถา แถลงมิตร

ปทุมํว มุขํ ยสฺส  วาจาจนฺทนสีตลํ
มธุ ติฎฐติ ชิวหคฺเค
หทเยสุ หลาหลํ ฯ
ตาทิสํ โนปเสเวยฺย  ตํ มิตฺตํ ปรอวชฺชเย ฯ

ผู้ใดใบหน้าบาน  เปรียบก็ปานดอกกมุท
วาจาเยือกเย็นดุจ  ดังไม้จันทน์หอมหนักหนา
ผู้นั้นมีน้ำผึ้ง  แตะติดตรึงปลายชิวหา
ในจิตน้ำพิษกล้า  พึงหลีกหลบอย่าคบมัน

ถอดความ

ผู้ใดมีใบหน้าเบิกบาน ราวกับดอกบัว มีคำพูดเยือกเย็นราวกับไม้จันทน์หอม มีคำพูดอันอ่อนหวานราวกับมีน้ำผึ้งติดที่ปลายลิ้น ส่วนภายในใจมียาพิษอันร้ายแรง บุคคลเช่นนี้ควรหลีกเลี่ยงไม่คบหา

อธิบายศัพท์

ดอกกมุท : ดอกบัวสีขาว บานในเวลากลางคืน


ไม้จันทน์หอม : ไม้ต้นขนาดเขื่อง มีตามป่าชื้น มีเนื้อไม้ ดอก หรือผลหอม ใช้ทำยาไทยและปรุงเครื่องหอม


ชิวหา : ลิ้น

ดอกมะลิวัลย์

ขอบคุณภาพประกอยจากอินเทอร์เน็ต

หมายเลขบันทึก: 692870เขียนเมื่อ 17 ตุลาคม 2021 07:39 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2021 11:42 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี