#ถ้าหัวใจเบาเหมือนขนนกก็จบเกมส์....
ล่องลอยไปตามสายลม....ค่ำไหนนอนนั้น....
ฝันนั้นอาจเป็นจริงในสิ่งช่วยที่เป็นหลักของการครองชีพคือเงินหรือ?....
พระเจ้าไม่ได้สร้างเงินแต่สร้างจิตใจของคนให้มีความคิด....
#การแลกเปลี่ยนที่เกิดขึ้นโดยใช้เงินตราและทรัพย์สินนำ....
ย่อมเกิดตามกระแสจิตปรารถนา….
สมองมีไว้จำจิตมีไว้คิด....ใจใฝ่หาอะไรบ้างจะแลกเปลี่ยนได้....
กำลังกาย.การศึกษา.การงาน.แรงงาน.พนักงาน.ข้าราชการ.ตนเอง....
จะแลกเปลี่ยนได้เสมอ....ถ้าคุณสมบัติต้องตามความต้องการนั้น....
#แต่ตนขาดคุณสมบัติจิตใจก็ล่องลอยหาทาง....ยอมเป็นขนนกปลิวลม....
เกมส์ชีวิตจึงเกิดขึ้น....ผู้คนมากมายจึงสมยอมเพื่อจะแลก....รูปโฉม?....
คนเหล่านั้นเขาไร้ทางเดินขอให้ชีวิตอยู่ได้?....ยินยอมหวังรอดตาย....
แต่เหล่าคนที่มีคุณสมบัติดีอยู่แล้ว....ต้องมาสนองเพราะความอยาก....
ยอมเป็นขนนกล่องลอย....เป็นขนมเพื่อแลกเปลี่ยนความอยาก....
เพื่ออะไรหรือ....พระเจ้าเงินตรา?....สนองแลกได้ตามต้องการ....
#ชีวิตจึงเป็นเช่นนั้นแลจะเกาะเกี่ยวหาที่พึ่งทางศีลธรรมจึงไม่มี....
คิดเพียงแลกเปลี่ยนเวียนไปด้วยปรารถของหัวใจขนนกเท่านั้น....
วันเวลาคงไม่หยุดนิ่งสะสมเพิ่มทุกวัน....ชีวิตอาจสมหวังที่ทรัพย์สิน....
#แต่ไร้สิ้นซึ่งจิตใจที่เป็นสุขหมกหมุ่นเพียงกามานำ....แลกเปลี่ยน....
ฉันเฝ้ามองสรรพสิ่งและชีวิตคุณด้วยความห่วงใย....
อยากช่วยชี้ทางจิตใจให้สูงด้วยแสงพลัง....จะยังชีวิตจิตสงบดีขึ้น....
เป็นคำเตือนเพื่อความปลอดภัย....หวังแสงพลังนำกำลังใจมาสู่คุณ....
ด้วยความรักห่วงใยจากใจจริง....ที่รักของฉัน.
ยุกยิก จักรวาล 02-10-64
