ด้วยรักและอาลัยจากใจน้องสาวถึงพี่ชาย

                    ด้วยรักและอาลัยจากใจน้องสาวถึงพี่ชาย

เฮียแกะแม้ไม่ใช่ลูกคนโตของบ้านแต่ต้องรับผิดชอบเลี้ยงน้องๆเราเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นไฟไหม้บ้านบางระกำทั้งตลาดเท่ากับชีวิตเริ่มศูนย์ใหม่เราคิดว่าตัวเองจะไม่ได้เรียนวค.พิบูลสงครามพล.แล้วแต่เค้าก็บอกว่าอยากเป็นครูใช่ไหมตั้งใจเรียนไปเดี๊ยวกูจะกับยายทอง(พี่สะใภ้)จะส่งเรียนเองและเมื่อครั้งเราโดนคดีล้มละลายศาลบอกว่าจะต้องให้พี่คนโตไปให้การที่ศาลว่าเราเป็นคนอย่างไรเฮียก็บอกว่าใครไม่ไปกูไปเองน้องสาวกูทั้งคนกูรู้กูเลี้ยงมาว่านิสัยไม่เคยเอาของใคร ไม่เคยโกงใคร เมื่อเรามีปัญหาแต่งงานกับดร.ไม่มีชื่อเจ้าภาพฝ่ายหญิงเฮียก็บอกว่าถ้าใครไม่ยอมและว่ามึงไม่ดีมึงใส่ชื่อกูเลย

ยามที่อยู่กับเฮียแกะกับพี่ทองแม้จะลำบากแต่ก็สบายใจเพราะทั้งเฮียแกะและพี่ทองจิตใจดีมากไม่เคยดุด่าบ่นว่าพูดอะไรให้เราเสียใจ

ขอบคุณที่เชื่อใจและไว้ใจ รู้ว่าเฮียน่ะห่วงน้องแต่พูดเพราะไม่เป็นแสดงออกก็ไม่เป็นแต่เฮียก็ไม่เคยพูดจาว่าใคร

แม้บางช่วงเราจะไม่เจอกันนาน เฮียยังเชื่อมั่นในน้องสาวคนนี้ว่าเป็นคนดีไม่เคยพูดอะไรให้เสียใจจนเราได้คู่ครองที่ดีเฮียเจอหน้าดร.ยังแอบบอกเราว่า คนนี้กูถูกชะตา หายห่วงแล้วที่เจอคู่ชีวิตที่ดี จนวาระสุดท้ายเฮียก็ยังชอบเสื้อที่ดร.ให้เราส่งไปให้และใส่ในวาระสุดท้ายของชีวิตเห็นภาพนี้แล้วมันสะอื้นอยู่ในอก น้ำตาไหลเป็นทางทำใจอยากที่จะยอมรับเพราะเฮียไม่เคยป่วย พอป่วยก็ไปเลยแถมมีโควิทระบาดเราไปงานศพไม่ได้ยิ่งทำให้เราเสียใจ

ขอบคุณเฮียและพี่ทองน่ะที่ดูแลหนูแทนพ่อแม่ที่เสียไปแม้จะช่วงไม่กี่ปีแต่นั่นคือช่วงชีวิตที่หนูมีความสุขที่สุดเกิดชาติหน้ามาเป็นพี่น้องกันอีกน่ะ

รักเฮียที่สุด

สุข.