สัปดาห์ที่ผ่านมา มีเหตุการณ์ทางโลกที่นำไปสู่ “ความโกรธ”
ซึ่งไม่ได้โกรธรุนแรงแบบนั้นมานานพอสมควร
ตอนแรกผมเข้าใจว่า ผมผ่านด่านกิเลสความโกรธมาได้บ้างแล้ว
แต่พอเหตุปัจจัยเหมาะสม ผู้สอบพร้อม ข้อสอบ Final ความโกรธ 2.0 ก็พร้อมจะทดสอบจิต
ทำให้เกิดการเรียนรู้และสังเกตุได้ว่า
- อนุสัย หลายอย่างมันนอนนิ่งอยู่ในจิต เป็นเหมือนหินทับหญ้า
เมื่อยกหินออก กิเลส หรือ หญ้ามันก็งอกขึ้นมาใหม่
2. ตอนที่โกรธอยู่นั้น “สติปัญญา” จะมืดมัว ไม่ชัดเจน แย่มาก ๆ
ต้องใช้เวลาระงับความโกรธนั้น นานหลายวันกว่าปกติ
จนเมื่อคืนนี้ ระหว่างรอดูฟุตบอล Euro คู่ชิงชนะเลิศระหว่าง อังกฤษ - อิตาลี
ตอนนั้น 6 ทุ่มกว่า แต่ฟุตบอลจะเตะตอนตีสอง
เหลือเวลาอีกกว่า 2 ชั่วโมง
เห็นธรรมเทศนาของพระอาจารย์สุธรรม สุธัมโม พอดี จึงนอนฟังไปเรื่อย ๆ
ฟังกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบจนหลับ 555
พอได้ฟังธรรมเทศนาของพระอาจารย์ ทำให้สติปัญญากลับมาปกติ
และดูเหมือนว่า เห็นอะไรชัดเจนยิ่งขึ้น ประมาณว่า ..
- ตอนฝึกตนใหม่ ๆ เดินบนเส้นทางธรรมใหม่ ๆ ตอนนั้นยังไม่รู้จัก “กิเลส” ชัดนักว่า คืออะไร ?
ก็ได้แต่ท่องแบบนกแก้วนกขุนทองว่า หัวหน้ากิเลส คือ โลภ โกรธ หลง อย่าต่อสู้ฟาดฟันกับเจ้ากิเลสนี้เหลือเกิน เจอท่านผู้รู้ก็รีบสอบถามแนวประสบการณ์ปฏิบัติจากท่านเหล่านั้น - หลายปีต่อมา กับความพยายามทำความรู้จัก ต่อสู้กับ โลภ โกรธ หลง ด้วยสภาวะที่กำหนดทดลองขึ้น พบว่า กว่าจะเห็นก็ไม่ง่าย เห็นแล้วกว่าจะต่อสู้เอาให้ชนะนั้นก็ยิ่งยาก แต่เพียรสู้มาหลายปี
- จนปีหลัง ๆ นี้ แม้จะไม่ชนะ แต่ก็จะแพ้ไม่นาน คิดว่า เอาโลภโกรธหลงอยู่ระดับหนึ่งได้แล้ว
- แต่เมื่อ ผู้สอบเลื่อนชั้นพร้อม ข้อสอบเลื่อนชั้นก็พร้อม
สัปดาห์ที่แล้ว ทราบเลยว่า สอบตก หนอ
