ผู้หนึ่งอยากรู้นัก  เห็นประจักษ์นรกสวรรค์
เทพพลันบันดาลดล  ยลเห็นห้องธรรมดา
โต๊ะยาวคาแค่สอง  คลองไฟขวางห่างไว้
ทุกที่ให้ส้อมช้อน  อาหารร้อนน่ากิน
..........ยินผู้ล่วงลับตื่น
ดั่งดุจคลื่นโทสา  ต่อยตีมามิหยุด
กายาทรุดผอมโซ  โผหาโต๊ะทันที
มีผู้หยิบยกซด  ไฟปรากฎเผาผลาญ
บ้างลนลานหยิบช้อน  หวังตักป้อนเข้าปาก
โลภอยากขาดสติ  ช้อนส้อมสิยาววา
สุดหันหาตักได้  บ้างยึดใกล้ปลายช้อน
กลับร้อนไหม้ทันควัน  อดกันทั่วทุกคน
...........บัดดลห้องกลับว่าง
ที่ไกลห่างแว่วเสียง  สำเนียงเพราะขับขาน
มินานคนกลุ่มหนึ่ง  ดูผายผึ่งสดใส
เดินไวว่องถึงพลัน  พร้อมเพรียงกันหยิบช้อน
ตักป้อนฝ่ายตรงข้าม  มิอวดกล้ามอวดโต
จึ่งมิโซ อิ่มหนำ
...........ฉับพลันลำแสงไสว
กระจ่างใจ"ตื่นรู้  "รักช่วย"สิบ่งผู้
นรกแล้ฤๅสวรรค์