ลัดดาจ๋า : แคนละคร มหาวิทยาลัยขอนแก่น ลำดับที่ 3

ห้วงหนึ่งของชีวิตที่ดูจะสับสนวุ่นวาย ทั้งการส่วนตัวและส่วนรวม จึงจัดสรรชีวิตได้ค่อนข้างลำบาก ซึ่งหากคนใกล้ชิดก็อาจจะพูดตรงกันว่า “เธอเคยว่างด้วยเหรอ” ... ลูกชาย ก็โพสต์ชวนพ่ออยู่ประจำว่าอยากให้มาดูละครลัดดาจ๋า ที่เขาเป็นผู้อำนวยการสร้าง (ควบคุมการผลิต) .... และก็เป็นห้วงที่ไม่ได้มีแผนชีวิตที่แน่นอน ดูตารางการแสดงแล้ว น่าจะไปหาซื้อบัตรหน้างานได้ทันการแสดงวันสุดท้าย ฝ่ายจัดเพิ่มเก้าอี้เสริมหลายอัตรา... เอาเป็นว่าไปลองไปดูก็แล้วกัน บุญพาวาสนาถึงคงได้เข้าชมละคร หากฟ้าลิขิตให้บัตรเต็มก็ถือว่าโชคดีอีกแบบที่จะได้กลับมาพักผ่อนที่หอ.... ตัดสินใจขับรถไปลานจอดข้างอาคารสโมสรอาจารย์ เดินผ่านหน่วยเลือกตั้ง (การเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล) ...แล้วก็ไปถึงลานคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์... คิดได้ว่าครูจุงอินอยู่ในกองละคร ส่งข้อความไปทักทายให้ช่วยดูว่าบัตรยังพอมีไหม  สักพักได้คำตอบว่าเดี๋ยวให้นิกกี้ ผู้ควบคุมการผลิตมาต้อนรับและหาบัตรให้คุณพ่อของเขา สักครู่ลูกชายก็วิ่งหน้าตั้งมาหาคุณพ่อและพาไปที่โต๊ะขายบัตร... จวนจะได้เวลาเข้าชม ก็เดินวน ๆ แถวนั้นอยู่สักระยะก็ได้เข้าชม นั่งเก้าอี้พิเศษที่เตี้ยกว่าแถวอื่น .... มาชมละครคนเดียว เท่ ๆ  ขอบคุณคุณแม่จุงกับลูกนิกกี้ที่ทำให้ได้เข้าชมละคร ในเย็นย่ำค่ำคืน 28 มีนาคม 2564

ลัดดาจ๋า เป็นเรื่องราวของ เหตุหรือผล คนหรือผี ทำให้นึกถึงคำที่ว่า วรรณกรรมเป็นเครื่องสะท้อนสังคม ละครเวทีลัดดาจ๋าก็ได้สะท้อนสังคมของ รัก โลภ โกรธ หลง ได้อย่างงดงาม ... สะเทือนใจก็มาก  นักศึกษาแสดงได้ถึงรสถึงชาติ ทำให้คิดว่า ฝึกซ้อมกันมาเป็นอย่างดี แสงสีก็สวยงาม สลับฉากได้ดีเยี่ยม ดนตรีก็เพราะ เนื้อเพลงก็เข้ากับบรรยากาศ  และที่สำคัญผมชอบเนื้อเรื่องที่ย้อนเวลากลับไปเมื่อประมาณ 25 ปีที่แล้ว คนเขียนบทได้ใส่ใจรายละเอียดพวกนี้ดีมาก เช่น My Heart goes Sha la la la la Sha la la in the morning การขายตรง (มิสทีน) และฉากอื่น ๆ ที่ทำให้ได้กลิ่นอายของห้วงเวลา 25 ปีคืนหลัง

โดยภาพรวม นักศึกษาและทีมงานจัดการได้ดีมาก ทั้งฉาก ไฟ เครื่องแต่งกาย หน้า ผม และตัวแสดงที่มีบุคลิกเข้ากับบทได้อย่างดีเยี่ยม ขอชื่นชมและให้กำลังใจ หวังว่าจะมีพลังในการสร้างสรรค์ละครเวทีคุณภาพให้ชาว มข. ได้ดูชมอีกนานแสนนาน

ณ  มอดินแดง

29 มีนาคม 2564

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น



ความเห็น (0)