ชีวิตที่พอเพียง 3880a. อยู่รอดยุคโควิด
อยู่รอดยุคโควิดไม่ใช่เอาตัวรอดคนเดียว ไม่แคร์คนอื่น เพราะจะมีผลให้ตัวเองก็ไม่รอด
เราเคยพูดกันว่า โรคไม่ติดต่อเรื้อรังเป็น “โรคพฤติกรรม” หรือโรคที่เกิดจาก “ลีลาชีวิต” (lifestyle) ปัจจุบันโรคอ้วน เบาหวาน ความดันโลหิตสูง เป็นโรคที่เกิดจากแบบแผนการดำรงชีวิตที่กินมากไป กินอาหารไม่ถูกสุขลักษณะ ขาดการออกกำลังกาย และลีลาชีวิตที่ไม่เหมาะสมอย่างอื่น เช่นขาดการพักผ่อน
บัดนี้ ในยุคโควิดระบาด เราพบว่าการระบาดระลอกสอง สู้ยากกว่าการระบาดรอบแรกมาก เพราะการแพร่เชื้อเกิดจากลีลาชีวิตของคนจำนวนหนึ่ง ที่ต้องการ “ความบันเทิง” ในลักษณะของการรวมกลุ่มคนอย่างใกล้ชิด ดื่มสุรา และมีกิจกรรมสนุกอย่างอื่นที่เอื้อการแพร่เชื้อ รวมทั้งคนเหล่านี้ต้องการความบันเทิงจากหลายแหล่ง เขาจึงเอาเชื้อจากที่หนึ่งไปแพร่ให้อีกที่หนึ่งได้ง่าย
โควิดระบาดระลอกสองของไทย จึงน่าจะถือเป็นการระบาดจากลีลาชีวิต การสื่อสารเพื่อให้คนในสังคมช่วยกันเอาชนะการระบาด จึงน่าจะเน้นพุ่งเป้าไปที่คนกลุ่มมีลีลาชีวิตแบบเสพติดความบันเทิง จะสื่ออย่างไรผมไม่สันทัด เพราะไม่รู้ใจท่านเหล่านั้น แต่เชื่อว่ามีคนที่ถนัดสื่อสารกับคนกลุ่มนี้
ผมเชื่อว่า คนไทยต้องการอยู่รอดร่วมกัน โดยตระหนักว่า เรื่องนี้เอาตัวรอดคนเดียวไม่ได้ “รวมกันเราอยู่ แยกกันเราตาย” สภาพที่ทุกคนจะเสี่ยงมากคือสภาพที่มีคนติดเชื้อมากจนเกินความสามารถของระบบสาธารณสุขจะรับไหว ดังนั้น หากมีคนที่ เสพติดความบันเทิง และประมาทไม่ป้องกันตัวเองและคนอื่น จำนวนมาก เราก็เสี่ยงที่จะเข้าสู่สภาพนั้น อย่าคิดว่าเราจะไม่มีวันไปถึงจุดนั้น ประเทศที่เจริญก้าวหน้าอย่างสหรัฐอเมริกา และอังกฤษ เมื่อดำเนินมาตรการผิด ยังอยู่ในวิกฤติหนัก แก้ไม่หลุดจนปัจจุบัน
เราแต่ละคนจะอยู่รอดได้ จะต้องคิดถึงคนอื่น และคิดถึงส่วนรวมด้วย ไม่ว่าจะในเรื่องวิกฤติโควิด หรือวิกฤติอื่นๆ
วิจารณ์ พานิช
๒๘ ม.ค. ๖๔
