นายทุน คือ ผู้ที่นำวัตถุดิบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเงิน วัสดุอุปกรณ์ แรงงาน สรรพวิทยาการต่าง ๆ มาลงไว้แล้วประกอบให้ได้ซึ่งวัตถุหรือสินค้าชิ้นใหม่เพื่อผลประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง...
ถ้าเป็นนายทุนทั่วไปจุดมุ่งหมายของการลงทุนนั้นก็คือ เงิน โดยต้องหวังกำไร คือ ส่วนเกินสิ่งต่าง ๆ ที่ได้ร่วมลงไป โดยให้ได้เกินๆๆ มาให้ได้มากที่สุด
แต่เศรษฐศาสตร์ตามแนววิถีพุทธ เราก็ต้องลงทุนไปเช่นเดียวกัน ลงทั้งแรงกาย แรงใจ ปัจจัยตั้งแต่เงิน วัตถุดิบต่าง ๆ แต่การลงทุนไปนั้น ลงไปแล้วลงไปเลย โดยต้องไม่มุ่งหวังสิ่งใดตอบแทน
เพราะอุปสรรคสำคัญในการสร้างความเห็นถูกต้อง เข้าใจถูกต้องตามหลักพุทธเศรษฐศาสตร์นั้นก็คือ "ความอยาก" อยากได้ อยากมี อยากเป็น หรือแม้แต่การลงทุนไป เราหวังจะได้บุญ หรือความสุข ความอยากนี้ก็เป็นอุปสรรคอันสำคัญ
หากเรายังหวังสิ่งใดตอบแทนจากการลงทุนไปนั้น เราก็เป็นแค่นายทุน เราต้องพัฒนาใจของเราให้ยิ่งใหญ่กว่านั้น คือ เป็นการให้อย่างไม่หวังสิ่งใดตอบแทน ให้อย่างไม่มีที่สุด ไม่มีประมาณ ทุ่มเทวัตถุดิบ ความรู้ ความสามารถ สติปัญญา สรรพกำลังทุกอย่างเพื่อให้ เพื่อเสียสละ
เราเสียสละ เราต้องอยากไม่ต้องการสิ่งใด เราก็ต้องได้รับความสุขแน่นอน
ผู้เสียสละถึงเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่มีปัญญา มีสัมมาทิฏฐิ มีความเห็นถูกต้อง มีความเข้าใจถูกต้อง และประพฤติปฏิบัติอย่างถูกต้อง
ตราบใดที่เรามีลมหายใจอยู่เราต้องลงทุนทุกวัน
ลงทุนได้กาย ลงทุนด้วยใจ ลงทุนเพื่อให้ เพื่อเสียสละ...
