" ทุกวันนี้..ผมคิดว่าถ้าเป็นนักบอล ก็ถือว่าเล่นเข้าขา ถ้าเป็นนักกีฬา ก็ถือว่านักเรียนของผมกลุ่มนี้มีความฟิตดีมากๆ..เทอมหน้าจะได้เป็นผู้ช่วยผม เพื่อช่วยครูสอนอีกแรงหนึ่ง.."

          ครั้งแรก..ของการรับราชการครู กับตำแหน่งผู้บริหารสถานศึกษามามากกว่า ๒๐ ปี ปีนี้มีโอกาสสอนชั้น ป.๑ มากที่สุด..นานที่สุด วันละกว่า ๒ ชั่วโมง

      รู้รสชาติของความโหด มัน ฮา  ใช่ว่าจะสอนกันง่าย ๆ ต้องงัดกลยุทธ์ออกมาทุกรูปแบบ

          ซาบซึ้งถึงคุณค่าของความยากแล้ว จึงรู้สึกเห็นใจครูทุกท่าน ที่พบกับความยุ่งยากหัวใจ เมื่อต้องเข้าไปรับผิดชอบในชั้น ป.๑ มันน่าทึ่งถ้าครูท่านนั้น ชื่นชอบ และมีความสุขกับงานสอน

          ผมก็แค่มวยแทน..ไปช่วยครูประจำชั้นเป็นบางช่วงบางตอน สลับสับเปลี่ยน ครูที่เคยสอน

ประจำ เป็น “ครูผู้ทรงคุณค่า” แต่สพฐ.ยังไม่แจ้งมาว่าจะต่อสัญญาเมื่อไหร่..ต้องหยุดงานไปก่อน

          ตอนนี้..ไม่ว่าหน่วยงานไหนๆในระดับรากหญ้า..งบประมาณร่อยหรอ มีแต่ตัดกับตัด ยากที่จะไปต่อ ก็รออยู่ว่า ใครจะกล้าเอาความจริงมาเปิดเผยเท่านั้น...

          ยิ่งสอนนาน ยิ่งมากประสบการณ์ ความสุขสนุกสนานก็ตามมา อาจเป็นเพราะว่า..วางแผนดีมีชัยไปกว่าครึ่ง เริ่มจากคัดเลือกเด็กแยกออกเป็น ๒ กลุ่ม มีกลุ่มเรียนรู้ช้า กับกลุ่มก้าวหน้า

          แบบเดิม...นักเรียนเรียนรู้ปะปนคละกันไป พบว่าไปด้วยกันไม่ได้ ถ่วงกันไปถ่วงกันมา เด็กที่เก่งกว่า ออกอาการเบื่อหน่าย เด็กเรียนช้า...ก็ทำท่าจะตามไม่ทัน

          ผมคิดไว้สักวัน...ถ้าทำให้เด็กเก่งขึ้น..เด็กที่เก่งจะต้องกลับไปช่วยเพื่อนที่เรียนรู้ช้า ให้จงได้

          ผมคัดเด็ก ป.๑ ได้ ๙ คน เหมือน ๙ อรหันต์ในหนังจีน ทุกวัน..จะฝึกวรยุทธ์กันแบบเข้มข้น ผมจะเน้นให้อ่านคล่องเขียนคล่อง นักเรียนต้องรู้พยัญชนะและสระอย่างแม่นยำ...

          สื่อที่ใช้มีความหลากหลาย แต่สื่อหนังสือเรียนหลัก ก็ต้องยกให้ “ภาษาพาที” “วรรณคดีลำนำ” เป็นหนังสือของกระทรวงศึกษาธิการที่น่าสนใจ ภาพสวย ตัวอักษรใหญ่ สมวัยผู้เรียน

          ทุกวันที่สอน..ผมทำได้ครบวงจร ทั้งอ่านออกเสียง/ อ่านแจกลูก/ ผสมคำ อ่านเป็นคำ/ อ่านเป็นประโยค..อ่านทีละคน อ่านพร้อมกัน และอ่านนำให้เพื่อนอ่านตาม

          เขียนตามคำบอกจะมีทุกวัน..เมื่อเขียนบ่อยๆนักเรียนจะคุ้นชิน เมื่ออ่านมากจะเขียนผิดน้อย และถ้าเขียนมากขึ้นนักเรียนจะมั่นใจ ทำให้มีพัฒนาการด้านลายมือ คือ ยิ่งเขียนยิ่งสวย..

          ในหนังสือมีเรื่องราว หรือบทอ่านสั้นๆ เมื่อนักเรียนอ่านได้แล้ว ผมจะขยันตั้งคำถามให้นักเรียนตอบ...เพื่อฝึกการฟัง การวิเคราะห์ ค้นคว้าหาคำตอบ เพื่อปูทางไปสู่อนาคต

          ไม่อยากให้พบปัญหาเมื่อเขาเรียนสูงขึ้น..คืออ่านแล้ว แต่ไม่รู้ว่าอ่านอะไร หาคำตอบไม่ได้

          หนังสือจะมีบทร้อยกรองให้อ่าน มีอาขยานและเพลง ทั้งหมดทั้งมวล นักเรียนจะต้องอ่านแบบสะกดทุกตัว อ่านให้คล่องก่อนจะเข้าสู่ทำนอง...บางเนื้อหาไม่ใช่เพลง แต่ผมก็ทำให้เป็นเพลง..สร้างความครื้นเครงจนได้

          ในกระบวนวิธีเรียน..ผมจะสร้างเงื่อนไข มีข้อตกลงร่วมกัน เป็นกฎกติกาของห้อง เพื่อให้นักเรียนรับทราบและปฏิบัติ มีวินัยในการเรียนรู้ ขณะเดียวกันก็ช่วยให้ผมควบคุมสถานการณ์ได้..

          ผมให้นักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในการเรียน ทุกคนต้องให้กำลังใจกัน ผมจะคอยให้ขวัญกำลังใจ ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง เปิดโอกาสให้คิด ให้พูดและแก่ไขความผิดพลาดของตนเอง

          ทุกวันนี้..ผมคิดว่าถ้าเป็นนักบอล ก็ถือว่าเล่นเข้าขา ถ้าเป็นนักกีฬา ก็ถือว่านักเรียนของผมกลุ่มนี้มีความฟิตดีมากๆ..เทอมหน้าจะได้เป็นผู้ช่วยผม เพื่อช่วยครูสอนอีกแรงหนึ่ง...

          หากสอน ป.๑ แล้วได้ดั่งใจแบบนี้ ผมยินดี “ยืนหนึ่ง” จนถึงเกษียณเลย...

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๐  พฤศจิกายน  ๒๕๖๓