
กาแฟต้นนี้..ถูกปลูกขึ้น..ด้วยความหวังว่า..จะได้กิน กาแฟที่หอมกรุ่น..จากแก้ว..ที่..ไม่มีราคาค่างวด..และตราโฆษณา ยี่ห้อ ต่าง ๆและราคาแสนจะแพง ที่คนมีรายได้ขั้นต่ำ และเป็นทาส..รับเก็บกาแฟ เพื่อดำรงชีพ..
มันออกดอกมาครั้งหนึ่งแต่ไม่ติด ลูกให้เห็น..แมลงตัวสำคัญ กำลังหายไป..จากโลกนี้…ผึ้ง


ตั้งแต่..มา..ชิมลาง อยู่ริมแควน้อย..หลานสะไภ้..เก็บเม็ดกาแฟ จากไร่..คนรู้จัก..มาเพาะ..แล้วลองล้าง อบแห้ง คั่ว บด..ทุกอย่าง.ทำด้วยมือ..ทั้งสอง..หลายวันหลายคืนกว่าจะได้ กาแฟ..ที่บดด้วยมือเช่นกัน..กาแฟที่ว่านั้น..หอมอบอวล..ชวน..น้ำลาย..สอ..ก็มานั่งนึก..ดูว่า..ถ้าจะต้อง ..ให้ถึงธรรมชาติ..จริงๆละก้อ…(ยังคิด..ไม่ออก…)…
“เขา ช่อง”..เป็น ชื่อกาแฟ..ไทย..ที่กินประจำ..(โฆษณา..ให้ซักหน่อย)..เขียนเรื่องนี้ เห็นโฆษณากาแฟ..ผ่านสายตาเต็มไปหมด..แต่ไม่มี เขาช่อง…บอกกล่าวเล่าสิบ..เรื่องกาแฟ..ได้ยิน..มาว่ามันมาจากอเมริกาใต้..บนเขาสูงๆสี่พันเมตร มันก็อยู่ได้..มันเดินทางไปทั่วโลก เพราะคน ผิวขาว นำกาแฟไป กินดื่มแบบชา..กินกันใน..สังคมชนชั้น..สมัย..นั้น..คนปลูกกาแฟ..จึงเป็นแค่..ธุลีดิน..เหมือนคนปลูกฝ้ายหรือ..พืชเศรษฐกิจอื่นๆ..เท่าที่เห็น..”คนอินเดียนแดงในเปรู..ต้องแบกถูงกาแฟ ลงจากเขาสูง..ไปขาย..ก็ได้ไม่กี่สตางค์…มีการรนณรงค์..ให้เกิด..ราคาเป็น(ทำ)..ธรรม..ให้กับตลาดกาแฟ (เสรี)..ไม่รู้ไปถึงไหน…กิน..”เขาช่อง”..ชื่อภาษาไทย..ชื่นใจดี..ซองสวย…มองดู..ดี..เอาแค่นี้ก่อน..นะเช้านี้…มอง..ธุลีดิน..ที่ติดฝ่าเท้า….ไม่มีน้ำ..ก็ชะล้างไม่ได้..ปัดไปก็แค่นั้น..ดิน..น้ำ ลมไฟ..มันอยู่..ด้วยกัน..มานานแสนนาน…เป็นธาตุ..สี่..มีความสำคัญ..ต่อชีวิต..แยก จากกันไม่ได้..หากเปลี่ยนรูป..ตลอดเวลา.. นั้นคือ “พลัง ชีวิต”…