2020-08-30
170520-2 คำชวนสับสน ในการใช้ ชุด C – Confidant & confident
การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่า ถูกต้อง ในที่นี้ เป็นไป ตามมาตรฐาน ของภาษา
ภาษาอังกฤษ ไม่กำหนดมาตฐาน ถือตามส่วนใหญ่ ที่ใช้แต่ละท้องถิ่น
ความหมาย อาจยืดหยุ่น ขึ้นอยู่กับ ตำแหน่ง/หน้าที่ ในประโยค
Dictionary.com
ออกเสียง “confidant” =
British English = “KON-fi-dant (dahnt)”
US English = “kon-fi-DANT”
ออกเสียง “confident” = “KON-fi-duh nt”
Merriam-Webster Dictionary
Is it confident or confidant? (Or is it confidante?)
If you find yourself unsure whether you should choose confident or confidant don’t feel bad;
confidant comes to English from the French word confident,
and when the word first entered our language it was often spelled that way, rather than as confidant. \
The difference is quite simple:
confidant is a noun (meaning "a person in whom you confide things"), and confident is an adjective (defined as “having confidence”).
You may well be confident in your confidant, but you would not be confidant in your confident.
Although this distinction has not always been observed by writers,
confidante is generally used for a female confidant.
The word confidant is more frequently used to describe a man,
but it may be applied to either gender.
Merriam-Webster Dictionary
Did You Know?
If you're confident of the trustworthiness of your confidants,
you're inadvertently aware of the origins of the word confidant.
It comes from the French noun confident,
which goes back to the Italian adjective confidente,
meaning "confident" or "trustworthy"
and to the Latin verb confidere, meaning "to confide"
—the root of which is fidere, meaning "to trust."
Other descendants of confidere in English include confide, confidence, and confident, as well as confidential (which was formed from confidence).
Merriam-Webster Dictionary
Usage Notes
'Confidant' vs. 'Confident' vs. 'Confidante'
We feel like we can trust you with this information.
What to Know
Confident is an adjective referring to assurance or self-reliance,
whereas confidant is a noun describing a person to whom secrets are entrusted.
Both come from the French for "having trust or confidence in."
Confidante is generally interchangeable with confidant,
but it is more typically used to describe women.
Both come from the Latin 'confīdere'
(“to put trust in, have confidence in, be sure”).
There are many pairs of words in English
which are vexing and troublesome to differentiate,
the lexical equivalent of itching powder
combined with a hefty dose of nepenthe.
Many of us have gone through life
unable to consistently tell the difference
between enervate and energize,
or between urticose and vernicose.
To this list we may add the words confident and confidant.
'Confident' vs. 'Confidant'
Confident is an adjective, typically carrying the meaning of
“having or showing assurance and self-reliance,”
whereas confidant is a noun, meaning “one to whom secrets are entrusted.”
Even though they occupy different parts of speech
these words overlap in sufficient degree that they are occasionally mixed up.
Both come from the Latin confīdere
(“to put trust in, have confidence in, be sure”),
although confidant passed through Italian and French before ending up in English.
And although we do not use the word confide in our definition of confidant,
it is easy to see how one might think of the word as ‘one in whom secrets are confided,’ and so spell it with an E.
Confident is the older of the pair, coming into English use in the middle of the 16th century; confidant dates from the 17th.
We do see, especially in the 17th century,
confidant occasionally spelled as confident.
Less common, but still found, is confident spelled as confidant.
'Confidant' vs. 'Confidante'
Despite the intertwined beginnings of these words,
they are now viewed as distinct.
Less clear is the distinction between confidant and confidante.
A number of usage guides have taken the position that
confidante is reserved for a woman to whom one entrusts secrets, while confidant should be used only for men.
We define confidant without gender,
and say of confidante that it is especially
(although not exclusively) used of one who is a woman.
It is not difficult to find examples of confidant being used of a woman, and confidante of a man.
You may use confidant or confidante without much worry
for whether one or the other is more correct
(although some usage guides will fault indiscriminate use).
Confident and confidant are not interchangeable,
and you should adopt whatever mnemonic works best to help you tell them apart.
We recommend ‘the person you confide in is the word with an A,
and being self-assured is the word with an E.’
Collins COBUILD English Usage Dictionary
อธิบาย ความหมาย นาม “confidant” คือ
‘บุคคลหนึ่ง ที่คุณปรึกษาปัญหา’ ที่เป็นเรื่องส่วนตัวและเป็นกังวลอยู่
เมื่อบุคคลนั้น เป็นหญิง การสะกดเปลี่ยนเป็น “confidante” เช่น
‘Colonel House, a friend and confidant of President Woodrow Wilson.’
‘She became her father’s only confidante.’
ส่วน คุณศัพท์ “confident” หมายถึง
‘ถ้าคุณ ‘confident’ ในบางสิ่ง’ หมายความว่า
‘คุณแน่ใจว่า มันจะเกิดขึ้นในแนวทางที่คุณต้องการ’ เช่น
‘He was confident that the problem with the guidance mechanism could be fixed.’
‘I feel confident about the future of British music.’
ผู้คน ที่ “are confident” หมายถึง
“เขามั่นใจ ในความสามารถของตน” เช่น
‘….. a witty, young and confident lawyer,’
‘His manner is more confident these days.’
Merriam Webster Dictionary
ให้ความรู้เพิ่ม เกี่ยวกับ “confidant” และ “confident” ว่า:
‘ถ้าคุณ ‘confident’ ในด้าน ‘trustworthiness’ ของ ‘confidants’ ของคุณ’
หมายความว่า .”คุณไม่ทราบ เรื่องรากศัพท์ของคำ ‘confidant’” ว่า
เป็นคำจาก คำนาม ภาษา ‘French’ ว่า “confident”
ซึ่งมีราก ย้อนกลับไปที่คำ คุณศัพท์ ภาษา Italian ว่า “confidente”
หมายถึง “confident” หรือ “trustworthy”
และย้อนกลับไปที่ กริยา ภาษา Latin คือ “confidere” ที่หมายถึง “to confide”
อันมี ราก คือ “fidere” หมายถึง “to trust”
คำอื่นๆที่ สืบทอดจาก “confidere” มาเป็นคำในภาษา อังกฤษ รวมถึง
“confide” “confidence” และ “confident”
รวมถึง “confidential” (ที่ซึ่ง จัดรูปมาจาก ‘confidence’)
และ Merriam Webster Dictionary
ยังอธิบายการใช้ “confidant” และ “confident” ว่า
ถ้าไม่แน่ใจในการเลือก ให้จำไว้ว่า:
คำอังกฤษ “confidant” มาจากคำ ‘French’ ว่า ‘confident’
และตอนแรก สะกดแบบเดิม แทนทึ่จะเป็น ‘confidant’ เช่นปัจจุบัน
ความต่าง คือ ‘confidant’ เป็น คำนาม หมายถึง
“บุคคล ที่ซึ่งคุณ ‘confide’ ในเรื่องต่างๆ”
ขณะที่ ‘confident’ เป็น คุณศัพท์ หมายถึง
‘having confidence’
“You may well be confident in your confidant, but you would not be confidant in your confident.”
ถึงแม้ นักเขียน จำนวนมากจะไม่ใส่ใจ ต่อความแตกต่างของสองคำนี้
ยังมีการใช้ คำ “confidante” โดยทั่วไป เมื่อบรรยายถึง ‘คนเพศหญิง”’
ขณะที่ใช้ “confidant” บ่อยครั้งกว่า เมื่อกล่าวถึง “คนเพศชาย”
และอาจใช้ได้กับทั้งสองเพศ
ตัวอย่างประโยค ใช้กับ “confidant” และ “confident”
‘There were times when a semi-stranger was a better confidante than a close friend.’
‘A close/trusted confidant of the President.’
‘She was in a relaxed, confident mood.’
‘I’m confident that you will get the job.’
‘She was quietly confident that everything would go as planned.’
‘Edith was my trusted confidante. I was confident that I could trust her.’
