"ความสุข...ความรักใดจะมีเท่ากับการที่เราได้เกิดมาและมีบ้าน มีความรัก ความอบอุ่นที่คนภายในบ้านมีให้ต่อกัน...ทุกเรื่องขึ้นอยู่กับการที่ทุกคนในบ้านร่วมสร้างให้เกิดขึ้น เป็นภูมิคุ้มกันในเรื่องราวต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในชีวิตของเราเองในอนาคตข้างหน้า...ภูมิคุ้มกันภายในบ้านที่ทุกคนได้เรียนรู้ เป็นพื้นฐานในการดำรงชีพ ซึ่งได้เรียนรู้และนำไปประยุกต์ใช้กับการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นได้ ทำให้เกิดความอดทน แข็งแกร่งต่ออุปสรรคต่าง ๆ...การสร้างภูมิคุ้มกัน โลกเหตุการณ์ต่าง ๆ ข้างหน้าที่คนภายในบ้านต้องเผชิญนั้นมีหลากหลายเหตุการณ์และสถานการณ์ที่จะต้องพบเจอ...แต่ในที่สุด เมื่อยามพบเจอปัญหา ตัวเราก็ต้องอดทน เรียนรู้ และอยู่ให้ได้ ให้เป็น สุดท้าย เราก็จะนึกถึงบ้านของเราเพราะไม่มีที่แห่งไหนให้ความสุขเราได้ดีเท่ากับบ้านของเราเอง
บ้านของใครของใครก็รัก
เรือนเขา
บ้านของเราหนอเราก็เฝ้า
รักปอง
บ้านฉันมีนกร้อง...
ส่งเสียงทองคล้องขัน...
มีไม้ไพรพฤกษ์พร้อม
พร่างพยอมหอมหวนอวลอ่อน
ละมุนละม่อมอ่อนขวัญ...
มีพลิ้วเพลงผูกพัน...
เพ้อรักอันรอท่า...
นกเขามันเฝ้าปราศรัย...
พิรี้พิไรรักหล้า...
ฟังเคลิ้มคล้ายกะว่า
กล่อมให้อุรารักรังนิทรา
เรือนทอง...
บ้านของใครของใครก็รัก
เรือนเขา
บ้านของเราหนอเราก็เฝ้า
รักปอง
บ้านฉันมีนกร้อง...
ส่งเสียงทองร้องหา...…
****************************************
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๕ สิงหาคม ๒๕๖๓
บทร้องของผู้เขียนที่ร้องให้กับลูก ๆ หลาน ๆ ได้ฟังค่ะ
https://www.facebook.com/10000...
https://www.facebook.com/100001994810607/posts/3149832928426503/?extid=EoQmijQWDPanBTh4&d=n
บรรยากาศดีมากเลยครับ
ขอบคุณค่ะ