…ลมหายใจยังอยู่…ยังมีเวลาตื่น…

…เวลาชีวิตของทุกคน มีไม่เท่ากัน

…อายุมากขึ้นทุกวัน…เมื่อนอนหลับแล้วยังมีเวลาตื่นขึ้นมาฟังเสียงนกร้องเพลง…นั่นคือยังมีลมหายใจ ยังมีชีวิตอยู่ต่อ …ข่าวคราวที่ได้รับจากเพื่อนฝูง…หนีไม่พ้นข่าวการเจ็บป่วย…ข่าวการจากไปที่ไม่ได้ร่ำลากัน…คำคมที่กล่าวไว้ว่า…เพื่อนตายหายาก…เพื่อนกินหาง่ายใช้ไม่ได้แล้ว…ต้องเปลี่ยนเป็นเพื่อนตายหาง่าย เพื่อนกินหายาก …เพราะเพื่อนกินก็มีน้อยลง…มาถึงวันนี้ ผู้สูงวัยเริ่มคิดแล้วว่าจะต้องอยู่อีกกี่ปีนะเรา…อะไรบ้างที่อยากจะทำ แล้วยังไม่ได้ทำ…คงต้องรีบจัดการให้ทันเวลา…ถึงเวลาบนโลกของทุกคน ไม่ว่าจะยากดีมีจน…มีเท่ากัน …แต่เวลาชีวิตของทุกคน มีไม่เท่ากันนะ …มากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันไป…ยามหมดเวลาจะเรียกร้องขอเพิ่ม ขยายเวลาก็ไม่ได้…งานเลี้ยงมีวันเลิกลา…

ยามเช้าฟังเสียงนก

ก่อนนอนได้สวดมนต์ไหว้พระ

ลมหายใจยังอยู่…

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกลอนในภาพถ่าย



ความเห็น (0)