ผักที่เป็นพระเอกในการทำสลัดของผมจากบันทึกเรื่อง "ทำสลัดง่ายๆตามสไตล์ของผม" ชนิดหนึ่งคือ "จิงจูฉ่าย" เมื่อผมเขียนถึงราชินีผัก"วอเตอร์เครส" ไปแล้ว ก็ต้องเขียนถึง"จิงจูฉ่าย"พระเอกของผักชนิดนี้ด้วย
จิงจูฉ่ายเป็นสมุนไพรจีน ที่คนนิยมนำไปใส่ในเกาเหลาเลือดหมู หรือทำแกงจืด หรือทานเป็นผักสดก็ได้ แต่ผมเอามาทำสลัดด้วย
การแพทย์แผนจีนโบราณถือว่าผักชนิดนี้มีคุณสมบัติเป็นยาเย็น(หยิน) เจริญงอกงามได้ดีในที่แดดรำไร ชื้น ดินโปร่งแต่ไม่แฉะ สามารถแยกต้นไปปลูกเพิ่มเติมได้
จุดเด่นของ "จิงจูฉ่าย" คือมีกลิ่นหอมคล้าย ๆ กับตั้งโอ๋ ยิ่งถูกความร้อนจะยิ่งหอม และยิ่งเพิ่มสรรพคุณมากขึ้น โดยกลิ่นหอมของ "จิงจูฉ่าย" มาจากน้ำมันหอมระเหยที่มีอยู่ในลำต้นและใบนั่นเอง ประกอบด้วยสารไลโมนีน ซิลนีน และสารอะปิอิน มีสรรพคุณช่วยปรับสมดุลเกี่ยวกับความดันโลหิต ช่วยขับลมในกระเพาะอาหารและลำไส้ได้ดี รวมทั้งมีโซเดียมต่ำ จึงดีต่อผู้ป่วยโรคไต
ทางการแพทย์เชื่อว่า "จิงจูฉ่าย" เป็นยาเย็น จึงช่วยบำรุงปอด ช่วยฟอกเลือด ทำให้เลือดลมหมุนเวียนได้สะดวก คนจีนจึงนิยมนำผักชนิดนี้มาปรุงเป็นอาหารรับประทานในหน้าหนาว เพื่อช่วยในเรื่องการไหลเวียนของโลหิต และปรับสมดุลให้ร่างกายได้ดี
ปัจจุบันมีงานวิจัยใหม่ระบุว่า จิงจูฉ่ายสามารถป้องกันโรคมะเร็งได้ดีด้วย
ผมจึงปลูกจิงจูฉ่ายและวอเตอร์เครส เป็นพระเอกและราชินีผักประจำบ้านเพื่อทานและแบ่งปันผู้อื่นมาเป็นสิบปีแล้วครับ
