เทคโนโลยีการถ่ายภาพกับการสมาทานการท่องเที่ยวมวลชนในโลกดิจิทัล

       เทคโนโลยีการถ่ายภาพในสมาร์ทโฟนหรือกล้องถ่ายรูปมีส่วนส่งเสริมการท่องเที่ยวมวลชนในแง่ที่ความล้ำสมัยของการปรับภาพให้เหนือจริงของฉากหลังต่างๆ ทำให้ทุกที่กลายเป็น”สถานที่ท่องเที่ยว” ไม่ว่าจะเป็นภูเขารกร้างที่นายทุนก็ไม่อยากกว้านซื้อ เหมืองถ่านหินที่พากันปิดตัวเมื่อเศรษฐกิจซบเซา หรือลำธารสายเล็กๆบริเวณป่าช้าก็สามารถจะถูกเนรมิตให้งามหยดประดุจเวนิสได้ 

       ด้วยเทคโนโลยีการปรับแต่งให้เหนือจริงของการถ่ายภาพนั่นเอง นั่นจึงเป็นเหตุผลที่สถานที่ท่องเที่ยวประหลาดๆผุดขึ้นมากมายในโลกดิจิทัล เพราะโลกเเห่งการเดินทางต้องเริ่มต้นจากข้อมูล คุณจะไปไหนคุณต้องมีเเผนที่ ต่อให้คุณจะไม่มีเเผนที่ คุณก็ต้องมีคนขับที่ชำนาญเส้นทาง เพราะฉะนั้น ข้อมูลจึงมีส่วนสำคัญในการประกอบการตัดสินใจว่าจะไปกินข้าวฟังดนตรีผ่อนคลายในปาย หรือจะไปฟันผู้หญิงในเเม่สาย ผมคิดว่า หนึ่งในข้อมูลที่มีอิทธิพลมหาศาลในโลกดิจิทัล ก็คือ ภาพถ่าย เพื่อให้คุณมั่นใจได้ว่าบรรยากาศดีพอ หรือมีจุดที่สามารถเซลฟี่ได้อย่างมีอรรถรส 

       คุณจะเห็นว่า พฤติกรรมการท่องเที่ยวของมนุษย์ก่อนโลกดิจิทัล คือการถ่ายภาพหมู่ แต่การเซลฟี่ซึ่งเป็นลูกเล่นในโลกดิจิทัลทำให้คุณรู้สึกว่าคุณเป็นปัจเจก กูต้องการถ่ายกับป้ายโรงแรมม่านรูด เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิต มึงอย่ามาเกี่ยว การเซลฟี่ตอบสนองชีวิตแบบโดดเดี่ยว โลกที่ไร้หมู่คณะ เพราะคุณไม่ต้องกังวลว่าใครจะถ่ายรูปให้คุณ กูถ่ายกูเองก็ได้!!!!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปรากฏการณ์ศาสดากับความอ่อนล้าของมนุษย์ในโลกดิจิทัล



ความเห็น (0)