ความท้าทายในขีดจำกัด

ประสบการณ์ในวันนี้ได้ทั้งการแต่งกลอน แต่งเพลง และคำกล่าวสุนทรพจน์เป็นภาษาอังกฤษภายในเวลา44 นาที กับเพื่อนที่เกิดเดือนเดียวกันอีก 2 คนถือว่าเป็นอะไรที่ท้าทายมากๆได้ใช้Life Performance ที่เรียนไปตอนต้นคาบคือ 

Sensorimotor:คือการรับรู้ การเคลื่อนไหวในการทำกิจกรรมและการอัดวีดีโอ

Cognitive: การใช้ความคิดในการเรียบเรียง

Psychological: ในเรื่องของการควบคุมความตื่นเต้นเมื่อต้องทำกิจกรรมในระยะเวลาที่กำหนด

กิจกรรมทั้ง3อย่างที่ต้องทำนั้นจะต้องมีคำที่ได้เขียนลงกระดาษจากการมองออกไปข้างนอกหน้าต่างว่าเราเห็นอะไรบ้างและต้องทำกำลังใจหรือส่งเสริมสุขภาพด้วยพอรู้อย่างนั้นแล้วรู้สึกว่ายากมากๆเพราะแต่ละคำที่เขียนขึ้นมาก็จะเป็นจำพวก ท้องฟ้า ต้นไม้ เมฆ มด นก ฯลฯ พอเริ่มทำก็แบ่งให้แต่ละคนทำแต่ละหัวข้อซึ่งตัวหนูได้ทำคำกล่าวสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษได้เริ่มจากการแต่งเป็นภาษาไทยก่อนโดยเลือกเอาคำว่า ท้องฟ้า เมฆ แดด ต้นไม้ นก และมด มาประกอบอยู่ในสุนทรพจน์ กล่าวว่า

 ‘ ชีวิตของคนเราก็เหมือนท้องฟ้าบางวันอาจจะมีเมฆมากมาย บางวันท้องฟ้าอาจจะแจ่มใสไร้เมฆ วันไหนที่แดดจ้าอาจจะทำให้ต้นไม้เจริญเติบโตได้ดีขึ้นแต่ในวันที่ฝนตกก็ใช่ว่าต้นไม้จะไม่เจริญเติบโตเสียเมื่อไหร ทุกสิ่งอยู่ที่เราเลือกมองว่าอยากให้ชีวิตไปในทางไหนอยากบินเหมือนนกหรือจะค่อยๆเดินแบบมดไม่ว่าจะเลือกแบบไหนก็เดินไปข้างหน้าได้เหมือนกัน’

‘Our live is like a sky. Someday the clouds might spread all over it or someday the sky is clear, not a single clouds on it. One day, the Sun shines. That’s make the trees grow. Even when the Rainy day comes, the trees still grow. Everything is up to us. We just have to choose our path to walk through. You want to fly like a bird or walk gently like an ant. Whatever you choose, you still walking forward.’

การแบ่งหน้าที่ช่วยทำให้งานของเราเสร็จไวขึ้นและได้แลกเปลี่ยนกันว่าควรปรับแก้ตรงไหนหรือควรเพิ่มตรงไหนไหมในงานของแต่ละคนเมื่อคิดว่าสมบูรณ์แล้วจึงได้ออกไปถ่ายวิดีโอทางด้านนอกกำหนดความยาวคลิป 3 นาที แต่กลุ่มเราได้แค่ 1.30 นาทีเท่านั้นพอถึงกำหนดส่งงานก็ได้ส่งลงไปในไลน์กลุ่มของวิชาแต่จริงๆแล้วแอบทำเกินเวลามาตั้งเยอะแต่อาจารย์ก็ไม่ได้ว่าอะไรและเห็นถึงความตั้งใจของนักศึกษาทุกคน วันนี้รู้สึกตื่นเต้นมากในการทำงาน 3อย่างที่เราไม่ถนัดแต่พอทำได้ก็รู้สึกว่ากลุ่มเราก็ทำได้เหมือนกันนะเพราะฉนั้นอย่าเพิ่งพูดไปก่อนเลยว่าเราทำไม่ได้

ให้ลองทำดูก่อนเราอาจจะทำในสิ่งที่เราคิดว่าเราทำไม่ได้ให้สำเร็จขึ้นมาก็ได้.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องเรียนกิจกรรมบำบัด



ความเห็น (0)