เรื่องนี้สั้นนิดเดียว...

หากผมเองจะเปิดหน้าหนังสือสักเล่มเพื่ออ่านข้อความมากมายที่อยู่ข้างในถึงหน้าปกจะบอกว่าสั้น แต่หนังสือมี100กว่าหน้า ผมก็จะอ่านมัน เพราะต้องการรู้ว่ามันเป็นเหมือนดังผู้เขียน เขียนที่ปกหรือเปล่า เรื่องที่คุณผู้อ่านได้อ่านนี้จะเป็นเร่องสั้นนิดเดียว คงจะรบกวนเวลาของท่านไม่มากหรอกครับ หากเป็นการรบกวนเวลาของผู้อ่าน ผมยินดีให้ผู้อ่านเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็นชื่ออะไรก็ได้ตามแต่ใจของท่าน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับ ผู้เขียนเองที่ได้พบได้เจอ ได้ประสบกับตัวเอง ทำให้ผมเองรู้ว่ายังมีเรื่องราวอีกมากมายที่จะต้องเจอ ทำไงได้ เมื่อเรื่องที่มันเกิดกับตัวผมเอง แล้วผมต้องเขียนมันออกมา แปลมันออกมาเป็นตัวหนังสือ ทุกคนที่ผมรู้จัก คุณก็อาจจะรู้จักไปพร้อมกันกับ เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก ผมได้ชอบผู้หญิงคนหนึ่งที่ตอนนี้เขาทำงานที่ชลบุรี ณ ปัจจุบันนี้ผมไม่รู้ว่าเขายังทำงานอยู่ที่เดิมหรือเปล่า แรกๆที่ผมชอบเขาผมจะเขียนบทความให้เขาอ่าน เผอิญ เมื่อเธออ่านบทความเกี่ยวกับรักของผมเธอก็รู้สึกดีกับผม ผมก็รู้สึกดีที่เธอชอบข้อความของผม ผมใช้ตัวหนังสือบอกสิ่งที่ผมอยากบอกกับเธอคนนั้น จนแม้ตอนนี้ผมก็ยังใช้ตัวหนังสือในการเล่าเรื่องรักของผม ข้อความของผมทำให้เธอมีความรู้สึกดีต่อกัน ความรักจึงเกิดขึ้นคงจะเป็นสิ่งที่เราไป เอาเถอะ ความรักของผมไม่ได้มีอะไรมากมาย เมื่อวันหนึ่งผมเขียนข้อความรู้สึกเดิมๆให้อีกคนที่ไม่ใช่เธอ พอผมเขียนไปเยอะเท่าไหร่ เธอก็เกิดความรู้สึกห่างเหินจากความรักออกไปเท่านั้นผมจึงขาดการติดต่อ ตอนนั้นตอนที่ผมเขียนบทความผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าเธอคิดไม่ดีกับรักที่ให้ผมมาแล้ว แต่ผมยังไม่รู้สึก จนที่สองเท้าก้าวมาเมืองใหญ่เพื่อมาเขียนเรื่องความรักต่อ แต่แล้วเรื่องความรักของผมก็ขาดตอนไปจนทำให้เธอ ผม ห่าง กันไป นี่เป็นความผิดผมใช่ไหม แล้วทำไมไม่คุยกันไม่ถามผมบ้าง เพลงที่ผมให้เธอฟัง คงจะไม่เหมาะ เพราะมันเป็นเพลงของผม เรื่องนี้สั้นนิดเดียว คือมันเริ่มต้นได้ไม่นานก็จบไป .........จนวันนี้ผมยังไม่รู้ว่าเราเลิกกันหรือยัง ผมยังคิดถึงเธออยู่นะ เอาเถอะจบแล้วนะครับจะเปลี่ยนเรื่องก้อตามสบายเลย