Dreams

Alice Game

         หากย้อนไปเมื่อ 7 ปีที่แล้วตอนที่ฉันอยู่ ป.6 ฉันเป็นเด็กที่ติดเกมคอมพิวเตอร์มากเพราะได้รับอิทธิพลมาจากพี่ชายที่ชวนฉันเล่นเกมตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นคือเล่นเกิน 10 ชั่วโมงต่อวันเลยก็ว่าได้ ความฝันของเด็กติดเกมในตอนนั้นคงไม่พ้นที่จะอยากเป็น gamer หรือ programmer เนื่องมาจากฉันได้เล่นเกมที่ชื่อว่า Alice madness returns เป็นเกมแนวแอคชั่นแฟนตาซีของบริษัท spice horse แล้วรู้สึกประทับใจที่ผู้พัฒนาเกมทำระบบเนื้อเรื่องรวมทั้งกราฟิกของเกมออกมาได้ดีมาก ฉันจึงอยากสร้างเกมของตัวเองออกมาวางขายให้คนอื่นสนุกได้กับเกมของฉันบ้าง ตอนขึ้น ม.1 ฉันจึงเลือกเข้าเรียนสาย วิทยาศาสตร์-คอมพิวเตอร์และได้ไปแข่งเขียนโปรแกรมกับเพื่อน ตอนซ้อมเขียนฉันรู้สึกไม่สนุกและกดดันกับตัวเองมาก ผลที่ออกมาคือฉันได้รางวัลที่ 3 เลยรู้ว่ามีคนเก่งด้านนี้เยอะกว่าที่คิดมากนี่ไม่ใช่ทางของฉันแล้ว เลยยกเลิกความฝันที่จะเป็น programmer ไป

ไม้ระนาด

                                                                                             
           แต่ชีวิตวัยเด็กฉันไม่ได้มีแต่เรื่องเกมอย่างเดียว ฉันเองก็มีดนตรีที่อยากเล่นนั่นคือ ระนาดเอกแรงบันดาลใจนี้มาจากไอดอลของฉันในตอนนั้นคือพี่ ทับทิม มัลลิกา จากรายการ strawberry-cheesecake เขาเป็นผู้หญิงที่ขยันมากทำงานตั้งแต่ยังเด็กทั้งเป็นพิธีกรและนักแสดง จนฉันได้มารู้ว่าพี่เขามีความสามารถด้านดนตรีไทยหลากหลายชนิดมาก ที่ถนัดที่สุดคือระนาดเอก พอไปตามดูคลิปที่พี่เขาเล่นรู้สึกชอบเสียงดนตรีชนิดนี้อีกทั้งเวลาที่พี่เขาเล่นดูมีเสน่ห์มากเลยอยากลองเล่นดูบ้าง ตอนนั้นจึงเก็บเงินไปเรียนพิเศษเอง ตอนแรกที่เรียนก็รู้สึกยากและปวดแขนมากเวลาเล่นแต่พอเล่นได้จบเพลงแบบไม่ผิดคือภูมิใจมาก อาจารย์ที่สอนท่านเลยให้ไม้ระนาดมาลองฝึกตีกับหมอนที่บ้านให้ชินมือ จำได้ว่าช่วงนั้นฝึกทุกคืนก่อนนอนเลย พอเรียนมาได้ประมาณสามเดือนทางบ้านอาจารย์ที่สอนมีปัญหาจึงหยุดเรียนไป อีกทั้งที่บ้านไม่มีระนาดเป็นของตัวเองเพราะราคาค่อนข้างสูง ฉันจึงไม่ได้เล่นอีกเลยจนถึงตอนนี้ แต่ฉันยังคงเก็บไม้ระนาดคู่ที่อาจารย์ให้ไว้และหวังว่าถ้ามีเวลาว่างจริงๆจะกลับไปเล่นให้ได้

        ช่วงที่ผ่านมาระหว่างรอวันเปิดเทอมฉันว่างมากจนต้องหาอะไรทำก่อนตัวเองจะเฉาอยู่ในบ้านจึงคิดได้ว่าช่วงมหาลัยอยากจะมีภาษาที่สามติดตัวก่อนไปสมัครงานฉันจึงสนใจในภาษาญี่ปุ่นเนื่องด้วยเป็นคนชอบดูการ์ตูนญี่ปุ่นตั้งแต่เด็กและไอดอลอีกคนของฉันพี่ เฌอปราง อารีย์กุล (BNK48) เป็นบุคคลที่จัดการเวลาในชีวิตได้ดีมากทั้งด้านวงการบันเทิงในการเป็นไอดอลและด้านการเรียน เขาถือเป็นแรงบันดาลในการเข้ามหิดลของฉันเลยก็ว่าได้ โดยเวลาพี่เขาไปออกรายการที่ประเทศญี่ปุ่น พี่เขาพูดภาษาญี่ปุ่นได้โดยไม่ติดขัดซึ่งฉันนั้นก็ฟังไม่ออกเพราะรายการญี่ปุ่นไม่ค่อยทำซับไตเติ้ลภาษาอังกฤษ เลยคิดภาษานี้น่าจะมีแรงบันดาลใจในการเรียนมากกว่าภาษาอื่นที่เคยเรียน ถ้าฉันฟังพี่เขาออกและพูดได้แบบพี่เขาบ้างคงจะดี และอีกสิ่งที่ฉันค้นพบตอนปิดเทอมเป็นเครื่องดนตรีชนิดใหม่ที่ฉันอยากจะเล่นได้นั่นคือ คาลิมบาหรือเปียโนนิ้วเป็นดนตรีเครื่องเล็กๆ พกพาง่าย เสียงเหมือนกล่องดนตรี ฉันรู้จักเครื่องดนตรีนี้จากชาแนลที่ชื่อว่า April Yang เธอเป็นนักดนตรีชาวจีนที่ร้องเพลงได้เพราะอีกทั้งยังทำคลิปสอนเล่นคาลิมบาอย่างละเอียดด้วย เร็วๆนี้ฉันจึงจะซื้อคาลิมบามาฝึกเล่นเพราะฉันคิดว่าตัวเองตัวมีความสามารถด้านดนตรีติดตัวไว้บ้างหลังจากที่ห่างหายจากระนาดในตอนเด็กไป

ไอดอลของฉัน [เพิ่มเติม]
ปัญ-ปัญสิกรณ์ ติยะกร (Pun BNK48) : ทัศนคติความคิด การปฏิบัติตัวกับผู้อื่น การแบ่งเวลา <3
พี่วี่-อัมไพภัก สนองคุณ (เจ้าของเพจ Raveeoftitans) : ความคิดสร้างสรรค์ ไลฟ์สไตล์
พี่ไอซ์-ภาวิดา ชิดเดชา (icepadie) : ความสนุกสนาน ทัศนคติการต่อชีวิต
พี่ยอร์ช-สรศาสตร์ วิเศษสินธุ์ (เจ้าของเพจ Glutastory) : ความมีเมตตา ไลฟ์สไตล์

       ความฝันของฉันใน 7 ปีต่อไปฉันฝันไว้ว่าตัวเองจะไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่นและสามารถพูดตอบโต้กับชาวญี่ปุ่นได้แบบไม่ต้องมีไกด์นำหรือใช้ภาษามือกับเขาพร้อมทั้งมีเครื่องดนตรีที่ตัวเองรักและเล่นได้ดีจากที่ตอนนี้เล่นอะไรไม่เป็นเลย โดยฉันคิดว่าระหว่างทางของการฝึกฝนทั้งสองสิ่งนี้จะทำให้ฉันรู้จักตัวเองมากขึ้น โดยความฝันของฉันในตอนนี้อาจจะสำเร็จหรือไม่ก็ได้ แต่ถ้าหากเกิดความผิดพลาดฉันคิดว่าประสบการณ์ต่างๆจะสอนให้ฉันได้ลองรับมือ แก้ไขและหัดปรับใช้ให้เข้าตัวฉันได้ ตามหลักการ Occupational Adaptation อีกทั้งจะยังสามารถนำประสบการณ์ต่างๆไปถ่ายทอดให้ผู้อื่นได้อย่างแน่นอน

        ความฝันที่เล่ามาเป็นแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นของชีวิต ฉันยังมีความฝันอีกมากมายแน่นอนในอนาคตที่จะเกิดขึ้นใหม่และฉันเชื่อว่าทุกคนมีเช่นกัน แต่หากฝันที่ตั้งใจไว้ไม่สำเร็จ เศร้าได้ ท้อแท้ได้แต่ขอเพียงให้ทุกคนลุกขึ้นและตามหาฝันใหม่ พยายามไปกับมันฉันเชื่อว่าทุกคนจะทำตามฝันได้แน่นอน มาสู้กับความฝันของพวกเราไปด้วยกันนะ :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องเรียนกิจกรรมบำบัดของฉัน



ความเห็น (0)