ถ้าผมไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน ที่ต้องรับเป็นเจ้าภาพจัดกีฬากลุ่มโรงเรียนในตำบล..ผมจะไม่รู้เลยว่ามันหนักหนาสาหัสมากมายนัก..
ความหรูหราอลังการที่เคยเห็นจากโรงเรียนเล็กๆ เมื่อปีที่ผ่านมา มิเคยอยู่ในความทรงจำว่าต้องทำเหมือนกัน หรือดีกว่า เพราะ..แต่ละโรงเรียนย่อมมีข้อจำกัด..
ความสามารถของคณะครูในวันนี้ ทำให้งานออกมาเรียบร้อยดีและสวยงาม แต่หัวใจของงานมิได้อยู่ที่สีสันแต่ประการใด การบริหารจัดการต่างหาก..ที่ต้องคำนึงถึง
จัดการอย่างไร? ให้ผู้ที่มาร่วมงานประทับใจ ผู้ร่วมงานประกอบด้วย หัวหน้าส่วนราชการ ผู้นำท้องถิ่น ผู้บริหาร คณะครูจากโรงเรียนต่างๆและกรรมการผู้ตัดสินกีฬา
จัดการดีก็เท่ากับเป็น “ผู้ให้”ที่ดี พอคิดถึงในจุดนี้ ณ สนามกีฬาตลอด ๔ วัน จะเป็นเวทีที่สร้างประสบการณ์และสร้างคนที่เป็นเจ้าภาพ..ซึ่งทั้งหมดเป็นข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา..
ผมบอกครูอยู่เสมอว่า การเป็นเจ้าภาพไม่จำเป็นจะต้องกระหายในชัยชนะ แต่การต้อนรับด้วยอาหาร/ เครื่องดื่ม และสิ่งอำนวยความสะดวก ต้องแสดงออกอย่างจริงใจและกระตือรือร้น
ผมเดินไปดูโรงครัวและบริเวณโรงอาหาร โต๊ะ เก้าอี้ และสิ่งแวดล้อม สะอาดเรียบร้อยมาก คงเหลือแต่รสชาติอาหาร ที่ต้องให้เป็นหน้าที่ของแม่ครัวประจำหมู่บ้าน
สำรวจน้ำดื่มประจำเต๊นท์นักกีฬา มีครบครัน ถังขยะจัดวางอยู่หลายจุด ห้องน้ำ/ ห้องส้วม มีน้ำประปาที่ใสสะอาด และมีหลายห้องอย่างพอเพียง..
มอบหมายให้นักเรียนแต่ละชั้น แบ่งเขตความรับผิดชอบ เพื่อรักษาสภาพแวดล้อมให้สะอาด เรียบร้อยและเป็นปัจจุบัน
นักเรียนบางส่วนจะบริการน้ำดื่มช่วยครู บางส่วนจะดูแลเรื่องขยะในตอนเย็นหลังงานเลิก และบางส่วนเป็นตัวแทนนักกีฬาเพื่อเข้าแข่งขัน
กีฬากลุ่มในครั้งนี้ ผมจึงมองเห็นทักษะชีวิตที่เด็กจะได้รับ จะช่วยสร้างพฤติกรรมที่พึงประสงค์ ให้เด็กเติบโตเป็นคนที่สมบูรณ์ พร้อมที่จะพัฒนาชาติบ้านเมืองต่อไป
ในขณะเดียวกัน ความดีความงาม ที่แขกผู้มาเยือนสัมผัสได้ในโรงเรียนเล็กๆ ก็อาจจะเป็นเครื่องช่วยปลุกจิตสำนึกของการเป็นผู้ให้ และใส่ใจที่จะอนุรักษ์สภาพแวดล้อม..เหมือนที่หนองผือเกมส์..กำลังทำอยู่..
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒ กันยายน ๒๕๖๒
