จากงานวิจัยสู่คัมภีร์ชินกาลมาลีปกรณ์ฉบับคำกลอนตอน.วัดศรีบุญยืน จ.ลำพูนโดยอาจารย์สุภัชชา.พันเลิศพาณิชย์(ด้วยหัวใจที่นับถือพระรัตนตรัยเป็นสรณะ)
ชินกาลเขียนถึงวัดศรีบุญยืน ไว้เพียงว่า
ผู้สร้าง นามว่าพระครูศรี บุญสถิต(ครูบาปันแก้ว)
ปักเขตวัด ล้อมดินแดน ไปตามทิศ
ตามที่คิด ตั้งชื่อว่า ศรีบุญยืน
เพราะบริเวณ เป็นเนินสูง และลาดต่ำ
วัดสร้างทำ อยู่ในนี้ ที่ทั้งผืน
ชาวบ้าน จึงเรียกวัด ว่าศรีบุญยืน
แทนชื่อคืน เดิมวัดดอน เรียกก่อนมา
เพราะในสมัย พระเจ้าพิลก ราชาธิราช
ให้สร้างราช มณเทียร ที่วัดหนา
ผ่านยุคสมัย หลายปี สืบต่อมา
คือเหตุผล ที่มาเรียกว่า วัดศรีบุญยืน
(ราชมณเทียรหมายถึงเรือนหลวง)
