คงเป็นการจากลาอย่างเป็นทางการเสียที หลังจากที่เคยกล่าวลาแบบนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง เมื่อ ๓ – ๔ ปีที่ผ่านมา ครั้งนั้น..ผมไม่น่าใจอ่อนเลย..
วันนี้เลยอ่อนใจกับผักตบชวา แต่มันก็น่ารักดีนะ ทำหน้าเรียบเฉยไม่รู้สึกรู้สาอะไร ลำต้นใหญ่แต่อ่อนนุ่ม ผมดำยาวสลวยสวยเก๋ ใบเขียวเป็นเรียวงาม อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ ออกลูกออกร้านเต็มสระไปหมด
ผมจับผักตบชวาโยนขึ้นฝั่งอย่างไร้ความปรานี อาจเป็นเพราะอากาศร้อนแล้วผมก็เหนื่อยแล้ว ปลายเท้าผมจิกพื้นดินที่เป็นเลนริมสระ แต่ก็ลื่นไปลื่นมาอยู่หลายครั้ง
นึกเจ็บใจตัวเอง..ที่เมื่อวันเปิดเทอม น้ำฝนไหลบ่าเข้ามาในสระ มาพร้อมผักตบชวาที่อพยพมาไม่กี่ครัวเรือน บัดนี้..๒ วันแล้ว..ผมยังกำจัดไม่หมดเลย..
เมื่อวานให้เด็กนักเรียนช่วยกันจับโยน หายไปเกือบครึ่งสระ..เป้าหมายปลายทางของวันนี้ก็คือ..น้ำในสระต้องใส ไร้สิ่งกีดขวางทางสายตา และปลาต้องหายใจสะดวก
ผมคิดเอาเองว่า..ผักตบชวาก็คงสงสารผมเหมือนกัน..ที่สู้รบกันมานานกว่า ๑๓ ปี ผมไม่มีวันชนะอย่างเด็ดขาดสักที ถ้าผมไม่สงสารปลาและสัตว์น้ำอื่นๆ ผมคงไม่ลงมือทำเหมือนกัน เป็นการทำงานเพื่อปลาและพัฒนาแหล่งน้ำของโรงเรียนโดยแท้
จะว่าไปแล้ว..เป็นการทำงานตามนโยบายที่เป็นวาระแห่งชาติของรัฐบาลด้วยซ้ำ ถ้าเขายังไม่ลืมนะ เห็น ฯพณฯนายกเคยพูดไว้ ให้ช่วยกันเก็บคนละต้นสองต้นเดี๋ยวก็หมด
ผมคิดแล้วยังรู้สึกขำๆ แต่ไม่กล้าจะหัวเราะดังๆ เกรงใจผักตบชวา แค่นี้มันก็บอบช้ำพอแล้ว ชาวบ้านจะเอาเวลาที่ไหนมาเก็บ หรือถ้าเก็บต้นสองต้น ผมคิดว่าชาติหน้าก็คงยังไม่หมด
การจะมาทำจิตอาสา ลงไปพัฒนาสระน้ำกำจัดผักตบชวา ไม่ใช่เรื่องง่ายๆของชาวบ้านในชุมชน ในยามที่เศรษฐกิจครัวเรือนเป็นเช่นนี้..? ว้า..ผมบ่นอีกแล้ว
ผักตบชวา..คงจะเบื่อที่ผมบ่น..มันก็คงอยากจะขึ้นฝั่งไปเที่ยว เหมือนที่รัฐบาลเชิญชวนประชาชนให้ไปเที่ยวเพื่อใช้เงินกันเยอะๆ..โดยลืมไปว่า..การสร้างงาน คือรากฐานของความมั่งคั่ง ยั่งยืน และยังจะได้เงินอีกด้วย..
ผมมองลงไปในสระน้ำ สายตากวาดไปรอบๆช่างหมดจดงดงาม..สมกับที่รอคอย นี่คือคุณประโยชน์ของสระน้ำโรงเรียน..เป็นสิ่งแวดล้อมของสิ่งมีชีวิตที่ควรอนุรักษ์ไว้
ได้เวลาพาผักตบชวาไปเที่ยวแล้ว..เริ่มจาก..บ่อปุ๋ยหมักผักตบชวา..ที่บรรดาผักตบทั้งหลายมารวมตัวกัน..เพื่อรำลึกถึงคุณค่าในตนเองที่ส่งผลดีต่อพืชผักปลอดสารพิษ
ผักตบชวาอีกกลุ่มหนึ่ง ขอแยกตัวไปลงบ่อปลาดุกและบ่อปลานิล บางส่วนเลยไปสร้างอาณาจักรใหม่ที่บ่อปลาสวยงาม เพื่อเป็นต้นทุนสานต่องาน ป้องกันการสูญพันธุ์
ผักตบชวาวัยละอ่อนรู้สึกสดชื่นแจ่มใสเมื่อเดินทางไปถึงเล้าไก่และกรงกระต่าย แต่ทันใดนั้นมันก็ทำหน้าแปลกใจ ที่เห็นว่าโรงเรียนเล็กนิดเดียว แต่ทำไมกิจกรรมเยอะจัง..
ผักตบชอบใจ ที่เห็นไก่วิ่งกรูกันมาต้อนรับ แล้วสัมผัสเนื้อตัวผักตบชวาเหมือนคิดถึงกันมาหลายวัน จริงๆแล้ว..ผักตบไม่รู้ตัวหรอกว่า มันมีส่วนทำให้ไก่สดชื่นมีชีวิตชีวา ออกไข่ง่าย และไข่แดงสีสวย
เย็นมากแล้ว..ผมพาผักตบชวา ท่องเที่ยวไปทั่วโรงเรียน ได้สัมผัสใกล้ชิดเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนลาจาก.. ผมไม่ลืมบอกผักตบชวาด้วยถ้อยคำ ที่เป็นเสียงกระซิบสั้นๆว่า เราจะอยู่อีก ๔ ปีนะ
เสียงแว่วๆดังมาจากผักตบต้นไหนกันนะ”๔ ปีเลยหรือ?..อยู่ไปเพื่ออะไร?..นานจัง..ไม่เหนื่อยบ้างรึ...?
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๒๔ สิงหาคม ๒๕๖๒
ลุ้น ๆ … ผักตบชวาคงเข้าใจนะคะ ท่าน ผอ.
ก็หวังเช่นนั้น ครับ ยกเว้นว่ามันจะดื้อ และดื้อ