จริงๆแล้ว..ความรู้สึกกับความรัก..ไปด้วยกันได้ หากเราไม่ไปยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป..บางคนให้ความสำคัญกับวัตถุมากกว่าตัวบุคคล ลืมไปด้วยซ้ำว่าคนเรามีชีวิตจิตใจ มีความรู้สึกนึกคิด..

         เคยไหม?..ที่เรามักแยกไม่ออกระหว่างความรู้สึกกับความรัก มันเหมือนจะขัดแย้งอยู่ในตัวของมันเอง ทั้งที่ทั้งสองอย่างอยู่ไม่ไกลกัน ออกมาจากหัวใจดวงเดียวกันด้วยซ้ำ

    ความรักที่ท่วมท้น อาจมีความรู้สึกบางอย่างมาบดบัง ให้ลืมความรักที่บริสุทธิ์และจริงใจ และความรู้สึกที่ดีก็อาจมลายหายไปได้ ถ้าความรักผิดทางหรือเกิดอาการหลงผิด สามารถทำให้เกิดการสูญเสียความรู้สึกขึ้นมาได้เหมือนกัน..

    ผู้ใหญ่จึงมักสอนเด็กๆ ให้รู้จักยับยั้งชั่งใจ จะพูดหรือจะทำสิ่งใดให้คิดใคร่ครวญเสียก่อน มิฉะนั้นความเสียหายจะตามมา ซึ่งบางเรื่องราวก็ยากที่จะแก้ไข

    ยิ่งเป็นเรื่องของความรู้สึก..อย่าได้ไปล้อเล่นกับใคร ถนอมความรู้สึกที่ดีต่อกันไว้ ยิ่งมากเท่าไหร่ ความรักก็จะค่อยๆก่อตัวขึ้น และมากขึ้นเป็นทวีคูณ

        หลายคนที่มีความรักในองค์กร ต่อเมื่อความรู้สึกบางอย่างสูญเสียไป ทำให้งานสะดุด และเป็นที่มาของความขัดแย้งอีกมากมาย

        ในครอบครัวที่เคยรักใคร่สมัครสมาน หากมีเหตุให้ต้องกระทบกระทั่งแล้วควบคุมอารมณ์ไม่ได้ สิ่งที่ตามมาอาจเป็นความร้าวฉาน ขาดความเคารพนับถือซึ่งกันและกัน..

        จริงๆแล้ว..ความรู้สึกกับความรัก..ไปด้วยกันได้ หากเราไม่ไปยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป..บางคนให้ความสำคัญกับวัตถุมากกว่าตัวบุคคล ลืมไปด้วยซ้ำว่าคนเรามีชีวิตจิตใจ มีความรู้สึกนึกคิด..

        จริงอยู่..วัตถุหรือทรัพย์สมบัติย่อมหามาได้โดยยากยิ่ง แต่ถ้าหมดไปหรือเสียหายก็ยังมีโอกาสหาได้เรื่อยๆ แต่บุคคลอันเป็นที่รักในครอบครัว พ่อแม่พี่และน้อง..ยังไงก็คุณค่ามากกว่าเสมอ

        ดังนั้น..มิตรแท้..ในชีวิตของเราก็พึงรักษามิตรภาพ เพื่อนร่วมงานในองค์กรวิชาชีพก็ต้องรักษาความรักความผูกพันและหมั่นสร้างความรู้สึกที่ดีให้กันเสมอ..

        ผมประสบกับตัวเองมาแล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ ความรู้สึกกับความรักรุมเร้าให้สับสน ผมใช้ความเงียบงันสยบความร้อนรุ่มกลุ้มใจ ผมใช้ความนิ่งทดแทนการพูดจาที่ต้องใช้อารมณ์

        ลูกชายขอยืมรถคันใหม่ของผมขับไปบ้านของแฟนสาวที่ต่างจังหวัด กลับมาสภาพประตูรถด้านซ้ายยับเยิน อันเนื่องจากไปเบียดเสาโรงรถ..

        ผมยืนดูสภาพรถ ณ ตอนนั้นด้วยใจเต้นระทึก รู้สึกโกรธแต่ไม่พูดอะไร ใจก็คิดว่าลูกขับรถอย่างไร? จึงทำให้เป็นเช่นนี้ พ่อขับมา ๒๐ ปี ไม่เห็นเป็นอะไรเลย..

        พอรู้สึกว่าคิดเยอะไปแล้ว..ก็เลยตั้งสติควบคุมอารมณ์..คิดหักมุมทันที มองในมุมบวกขึ้นมาเลย ลูกขับรถกลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว..ลูกทำงานช่วยเหลือพ่อมาตลอด รถเสียหายนิดเดียวเอง..ที่สำคัญ..ผมรักลูก..ผมจะพูดให้เขาสะเทือนใจทำไม..?

        ลูกไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น และที่สำคัญ..ผมจะต้องกังวลใจไปทำไมในเมื่อรถก็ได้ทำประกันชั้น ๑ เอาไว้..เข้าศูนย์เสียเวลาเพียงไม่กี่วัน ก็คงซ่อมเสร็จและขับได้เหมือนเดิม

        วันนี้ผมไปรับรถที่ส่งซ่อมที่ศูนย์ตามนัด และขับออกมาอย่างภาคภูมิใจในตนเอง เพราะข้อคิดที่ได้รับจากประสบการณ์ชีวิตครั้งนี้ เป็นบทเรียนที่มีค่าและต้องจดจำไปอีกนาน

        “รถยนต์หรือของใช้ หากชำรุดก็แก้ไขให้กลับมาดูใหม่ได้เหมือนเดิม และบางทีก็มองดูแล้วว่าจะใหม่กว่าเดิมด้วยซ้ำ แต่จิตใจที่ก่อให้เกิดความรู้สึก..ไม่เหมือนรถยนต์หรือวัตถุสิ่งของ..จิตใจที่เป็นพื้นฐานของความรักมีคุณค่ามากเหลือเกิน”

        ดังนั้น..ความรู้สึกดีๆกับความรักที่งดงาม ก็ต้องเก็บรักษาและหมั่นดูแล แบบที่ไม่ต้องมีเงื่อนไขและไม่ต้องใช้เหตุผลใดๆ...

ชยันต์  เพชรศรีจันทร์

๑๗  สิงหาคม  ๒๕๖๒