ผมไปโรงเรียนแต่เช้า เป้าหมายที่ตั้งใจจะปลูกข้าวโพดที่แปลงเกษตร นักเรียนปลูกไว้เยอะแล้ว..แต่ก็ยังมีต้นกล้าข้าวโพดเหลือไว้ให้ผมปลูกอีกพอสมควร
ทำงานเพลินๆ..พี่อังสนา สุกิตติวราพันธุ์..ก็โทรมาว่าใกล้ถึงโรงเรียน ผมนึกในใจมีคนช่วยปลูกข้าวโพดแล้ว พี่อังสนา เป็นแฟนคลับในเฟสบุ๊คและอ่านบทความของผมเป็นประจำ
พี่อังสนามากับสามี ซื้อขนมนมเนยมาฝากนักเรียน พร้อมหนังสือและตุ๊กตาอีกมากมาย ตลอดจนรูปพระราชกรณีกิจของ ร.๙ ที่หาดูยากและมีคุณค่าอย่างยิ่ง
พี่ทั้งสองมีของที่ระลึกมาฝากผมด้วย เป็นพระหลวงพ่อโต วัดสนามชัย จ.อยุธยา พี่บอกว่าให้ผอ.ไว้บูชาจะได้เป็นมงคลแก่ชีวิต ไม่เจ็บไม่ไข้ มีกำลังใจปฏิบัติหน้าที่ราชการ
พี่ส่งมอบพระให้ผมพร้อมถุงผ้าน่ารักหลากสี เขียนข้างถุงว่า”ทำด้วยใจ ให้ด้วยรัก” ดูสอดคล้องกับเป้าประสงค์ของพี่ที่มาด้วยใจ มาให้หนังสือและตุ๊กตาด้วยรักจริงๆ
ผมพาพี่อังสนาเดินชมโรงเรียนจนทั่ว พี่ช่วยผมเลี้ยงไก่ เลี้ยงปลาและปลูกข้าวโพด ผมเปิดน้ำเข้าแปลงนาและรดน้ำผัก พี่อังสนาบอกว่า..โรงเรียนร่มรื่นและสะอาดมาก
ผมพาพี่ชมห้องพักครู ที่เป็นห้องทำงานของผอ.และเป็นห้องเรียนด้วย พี่อังสนาอมยิ้มเล็กน้อยและเปรยว่า..นี่หรา..โต๊ะผอ...พี่คงแปลกใจที่ห้องผอ.ไม่มีไรแปลกใหม่เลย
พี่อังสนาตั้งข้อสังเกตผมว่าทำงานตลอด แทบไม่มีวันหยุด กว่าจะเกษียณคงทำอะไรได้อีกมากมาย ผมก็เลยบอกว่า จะทำไปเรื่อยๆ สร้างสิ่งดีๆไว้เป็นอนุสรณ์
ไม่มีเหตุผลใดเลยที่จะไม่ทำงานเพื่อสร้างสรรค์องค์กรและพัฒนาผู้เรียน เพราะเราเป็นข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว กินเงินเดือนตั้งมากมาย..
ค่ารักษาพยาบาลก็เบิกได้ ค่าการศึกษาบุตรก็เบิกได้..แถมได้เงินประจำตำแหน่งอีก ชีวิตที่สะดวกสบายและมีคุณค่าเช่นนี้..คือโอกาสที่งดงามนัก
นึกย้อนไปสมัยก่อนที่เรียนหนังสือ จบแล้วก็อยากมีงานทำ ดังนั้นพอได้ทำงานอย่างที่ตั้งใจก็ต้องทำให้เต็มที่ เต็มกำลังความสามารถ ทุกอย่างไม่ยากและเรียนรู้ได้
ผมทานข้าวกับพี่อังสนาและสามีที่”ครัวบ้านนา” ก่อนร่ำลากัน พี่อังสนาอวยชัยให้พรผมให้มีสุขภาพแข็งแรง มุ่งมั่นทำงานเพื่อนักเรียนต่อไป ผมยกมือไหว้พร้อมด้วยคำขอบคุณ..แต่ผมไม่ได้บอกพี่อังสนาว่าผมก็คงจะเหมือนเดิม....
“จะทำงานให้โรงเรียนขนาดเล็กด้วยใจ ให้ความรู้แก่นักเรียนด้วยความรัก” ครับ
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๓ สิิงหาคม ๒๕๖๒
มาทักทายท่าน ผอ.คนเก่งจ้ะ