การเริ่มต้นของ “นิสิตฝึกประสบการณ์ครู” ณ โรงเรียนกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธ์ุ ผ่านมาเป็นระยะเวลาเดือนกว่าแล้ว ดิฉันได้รับหน้าที่ให้ทำการสอนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ห้อง 2,3 และ 4 และเป็นที่ปรึกษาชั้น ม.3/9 

                                                                        โรงเรียนของเราน่าอยู่

ก่อนเข้ามาฝึกสอนดิฉันมีความกังวลมากเกี่ยวกับการคุมชั้นเรียน เพราะคิดว่าเด็กม.3 เป็นช่วงวัยรุ่น ที่ค่อนข้างเป็นเด็กโต กังวลว่าจะดือและไม่ฟังคำพูดของเรา แต่ก็คิดเสมอว่าเป็นธรรมชาติของเด็กช่วงวัยนี้ ในช่วงสองสัปดาห์แรกที่ฝึกสอน ดิฉันกับครูพี่เลี้ยงจะสอนร่วมกัน หน้าที่สอนส่วนใหญ่เป็นของครูพี่เลี้ยง ส่วนฉันเป็นผู้ช่วยสอนในแต่ละคาบ ทำให้เราได้เรียนรู้บริบทเด็กที่แตกต่างกันในแต่ละห้อง และได้นำเทคนิคการสอนของครูพี่เลี้ยงมาปรับใช้ ฉันมักจะปรึกษากับครูพี่เลี้ยงถึงวิธีการควบคุมชั้นเรียนเสมอ หลังจากการสอนร่วมผ่านไป ฉันจึงทำหน้าที่สอนด้วยตัวเองอย่างเต็มตัว ในช่วงแรกนักเรียนค่อนข้างดื้อ ไม่นั่งอยู่กับที่ ฉันจึงตักเตือนและย้ำถึงกฎของห้องที่เคยตั้งร่วมกับเด็กๆ 

เนื้อหาที่สอนในระดับชั้น ม.3 ส่วนใหญ่เป็นวิชาฟิสิกส์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการคำนวณ เด็กหลายคนชอบบ่นหยุบหยิบเสมอว่า “นี่เราเรียนวิทยาศาสตร์หรือคณิตศาสตร์?” ฉันเพียงตอบกลับไปว่า คณิตศาสตร์เป็น__ราชินีของวิทยาศาสตร์  อยากให้นักเรียนเปิดใจ หายใจเข้าลึกๆหายใจออกยาวๆก่อนเริ่มบทเรียนก็แล้วกันนะคะเด็กๆ เด็กบางคนถึงกับเขียนมาบอกหลังสมุดว่าหน้าเบื่อ เรียนวิชานี้แล้วง่วงนอน ฉันจึงเข้าไปถามนักเรียนว่าอยากให้ครูปรับตรงไหน ให้นักเรียนสะท้อนตัวเรา เด็กเงียบไม่บอกเหตุผล ฉันจึงเริ่มที่จะปรับการสอนให้น่าสนใจขึ้นมากกว่าเดิม ให้เด็กทุกคนได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมการสอนมากขึ้น เล่าเรื่องตลกขั้นเวลาให้เด็กได้ผ่อนคลายบ้าง และนำข้อแนะนำต่างๆที่อาจารย์ได้ให้คำแนะนำจากการมานิเทศในครั้งที่ 1 มาปรับใช้ในชั้นเรียน ผ่านไปเดือนกว่าแล้วเด็กที่บอกว่าเบื่อวิชานี้เป็นนักเรียนที่ตอบคำถามของฉันได้มากที่สุดของทุกคาบ นั่นถือเป็นเรื่องราวดีๆที่ทำให้ฉันรู้สึกมีกำลังในการสอน 

ในห้องเรียนแต่ละห้องมีทั้งนักเรียนที่ตั้งใจเรียนและไม่ตั้งใจเรียน บางคนไม่มีสมุดมาเรียน บางคนไม่เคยเข้าเรียนเลยบางคนขาดบ้างมาเรียนบ้างซึ่งสิ่งนี้ก็กำลังเป็นปัญหาในปัจจุบัน ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ดิฉันได้ทำการสอบเก็บคะเเนนหลังจากการตรวจพบว่า เด็กส่วนใหญ่ทำข้อสอบไม่ได้ สาเหตุอาจมาจากฉันสอนไม่เข้าใจ หรือดึงดูดให้เด็กเข้ามาสนใจในบทเรียนได้ไม่มากพอ เด็กจึงไม่ตั้งใจเรียน ดิฉันจึงพยามพัฒนาการสอนของตัวมากขึ้น รวมทั้งปรึกษาครูพี่เลี้ยงและครูที่สอนในชั้นม.3 อีกด้วย

สำหรับการบันทึกและแบ่งปันเรื่องราวในอาทิตย์นี้ ก็ขอจบลงด้วยคำว่า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ และต้องขออภัยหากการเรียบเรียงข้อความหรือเรื่องราวทำให้ผู้อ่านหรืออาจารย์สับสน ดิฉันจะฝึกฝนการเขียนให้ดีขึ้นไปเรื่อยๆพร้อมๆกับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูนี้ค่ะ