ชีวิตหลังเลือกตั้ง 2562

   หลังเลือกตั้งไป 2 วัน ข่าวคราวเกี่ยวกับการเลือกตั้งกลบข่าวอื่นๆแทบไม่เห็นฝุ่น แต่ชีวิตจริงของคนยังซุกซ่อนอยู่หลังม่านฝุ่นที่ตลบฟุ้งกระจุยกระจายอยู่นี้ ไม่ว่าจะตามข่าวทางออนไลน์หรือคนที่อยู่ใกล้ๆตัวเราต่างอัพเดทอยู่ตลอดเวลา

   วันนี้ผู้เขียนมาทำงานตามปกติ และงานแรกของทุกๆวันก็คือเช็ครายชื่อพนักงานของแผนกว่าใครหยุดใครลา วันนี้มีเรื่องจะต้องคุยกับน้องใหม่ที่มาทำงานยังไม่ถึงเดือนแต่หยุดบ่อย ทราบมาจากลีดเดอร์ว่าน้องไม่มาทำงานเพราะไม่มีเงิน ผู้เขียนถามเพื่อนๆรุ่นพี่ที่นั่งทำงานด้วยกันได้ความเพิ่มว่ามีปัญหาครอบครัว บางวันมาทำงานโดยกินข้าวไม่ครบมื้อ อดเช้า อดเย็น ทำงานก็ไม่มีสมาธิต้องคอยตรวจคอยแก้งานกันอยู่เรื่อย ดังนั้นวันนี้จึงตั้งใจจะสอบถามเรื่องนี้หากว่าน้องมาทำงาน

   เมื่อน้องมาทำงาน จึงเข้าไปถาม น้องบอกเล่าเรื่องราวอย่างที่เพื่อนๆเล่านั้น พลางน้ำตาก้ไหลริ้นที่ดวงตา ผู้เขียนถามถึงสามีของเธอ น้องก็บอกว่าทำงานรับจ้างทั่วไป ทำบ้างไม่ทำบ้างตามแต่งานจะมีมากน้อย ถามว่าทำไมไม่พามาสมัครงานที่นี่เพราะต้องการแรงงานชายจำนวนมากอยู่แล้ว เธอบอกสามีไม่มีวุฒิการศึกษาจบแค่ชั้น ป.6 เล่ามาถึงตรงนี้เธอก็ร้องไห้อีกรอบ ผู้เขียนจึงถามอีกว่าวันนี้มีเงินติดตัวมาเท่าไหร่ เธอบอกแค่ยี่สิบบาท ซึ่งก็พอซื้อข้าวได้มื้อกลางวัน ดีที่ไม่ต้องจ่ายค่ารถมาทำงานและกว่าเงินจะออกก็อีก 3 วันคงจะลำบากพอสมควร ผู้เขียนให้เงินส่วนตัวช่วยเหลือไปส่วนหนึ่งคงพอค่าข้าวค่าอาหารบ้าง

   หลังน้องคนดังกล่าวกลับไปนั่งทำงาน พนักงานอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้าทีมเดินมายื่นสมุดลงการขอลาหยุดที่หยุดไปเมื่อวาน เธอบอกว่าได้พาแม่ไปหาหมอ หลังจากไปหลายรอบแล้ว เธอเสียงสั่นเครือเมื่อบอกว่าแม่เป็นมะเร็งปอด ผู้เขียนนิ่ง อึ้ง ลีดเดอร์ที่นั่งอยู่ข้างๆก็นิ่งก่อนจะถามเพราะไม่รู้จะพูดอะไรต่อว่าแม่เป็นระยะไหน เธอบอกว่าหมอไม่ได้บอก เธอเล่าต่อไป ร้องไห้ไป ผู้เขียนปลอบว่าไม่ต้องตกใจ จงเข้มแข็ง ถ้าแม่แข็งแรง หมอทุกวันนี้เก่ง เครื่องไม้เครื่องมือก็ทันสมัย ขอให้กำลังใจจงเข้มแข็ง อย่าท้อ

   หลังลูกน้องคนนั้นเดินกลับไปทำงาน ผู้เขียนนั่งนิ่งสักพัก คนอัพเดทข่าวการเมืองเดินมารายงานว่า ธนาทร ปฏิเสธเป็นนายกฯ สงสัยจะได้ลุงตู่อีกรอบ 

   ผู้เขียนคิดในใจ ใครจะเป็นไม่เป็นนายก รัฐบาลจะเกิดจะยุ่งวุ่นวายเพียงใด มันสำคัญหรือไม่ ในสายตาคนทำงานอย่างน้องทั้งสองคน อย่างพวกเราทุกคนที่ยากดีมีจนแตกต่างกันไป

   เพียงแต่พวกเราต่างต้องดิ้นรนสู้กันต่อไป

......................

         

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ชีวิตยังต้องคงอยู่ต่อไป… กับการเมือง.. น้ำเน่า… (555555555)..เอ้ยไม่ใช่..เน่าอย่างเดียว..ท่วมจมูกแน่..นอน…(อิอิ)

หมายเลขบันทึก

660720

เขียน

26 Mar 2019 @ 18:58
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 1, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก