วัดอุโมงค์เดิมชื่อวัดเวฬุกัฎฐารามแปลว่าวัดก่อไผ่11กอสมัยพญามังรายสร้างเมืองเชียงใหม่จึงโปรดให้สร้างวัดบริเวณป่าไผ่11กอคะเพื่อเป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์นามเณรจันทร์และพระภิกษุสงฆ์สิงหล(ชาวลังกา)คะซึ่งต่อมาสมัยพญากือนาให้โปรดสร้างอุโมงค์ขึ้นในบริเวณวัดคะและเรียกชื่อว่าวัดอุโมงค์เถรจันทร์ซึ่งวัสดุที่สร้างเป็นอิฐก่อผนังฉาบปูน
ปัจจุบันปูนที่ฉาบกระเทาะหมดแล้วคะเหลือเห็นแต่อิฐลักษณะเป็นถ้ำยาวต่อทะลุถึงกันด้านข้างของผนังเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมทั้งซ้ายขวาตามความสวยงามมีพุทธเจ้านั่งประดิษฐานภายในแต่ละซุ้มคะวัดอุโมงค์ถ้าเราเดินทางมาทางประตูหลังมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ประมาณ10นาทีคะส่วนลานด้านบนวัดอุโมงค์จะมีบันไดนาคให้เราเดินขึ้นบนลานโล่งจะมีองค์เจดีย์ตั้งตระหง่านอยู่คะ
ในอดีตวัดนี้ถือว่าเป็นวัดป่าหรือวัดอรัญวาสีคะมีทางเข้า-ออกวัดอุโมงค์อยู่ด้านหน้าคะทางด้านหน้ามี กุฎิสงฆ์ศาลาปริศนาธรรมล้านนาเสาหินทำรูปปูนปั้นเป็นสิงโตหรือเราเรียกว่าเสาอโศกนั่นเองคะและต้นไม้รายรอบให้ร่มเงาสบายสงบดีคะ
จากเอกสารทางประวัติศาสตร์และภาพกิจกรรมฝาผนังสันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่20-21คะซึ่งต่อมาปีพ.ศ.2430เจ้าชื่นสิโรรสได้สร้างสวนพุทธรรมและนิมนต์พระปัญญานันทะเถระมาเป็นเจ้าอาวาสวัดอุโมงค์คะ
