เปลี่ยนเขา...ผ่านตัวเรา


สัปดานี้เป็นเป็นสัปดาห์จิตอาสาแห่งชาติ? 
อังคาร พฤหัส และวันนี้(อาทิตย์) 
+
แม่สายเผือกอย่างฉัน ตระเวณเอาความรักไปหว่านพร้อมความรู้ที่พอจะมีติดสมองและหัวใจอยู่บ้างไปมอบให้กับเด็กและเยาวชน 
+
วันแรกง่ายที่สุด วันถัดมายากขึ้น 
ในการแบ่งปันความรักและความรู้
แม้เป็นการเดี่ยวไมโครโฟนลำพัง
กับเด็กประมาณ 50 คน/ครั้ง 
โดยภาพรวม ฉันรู้สึกว่ามันสบายๆ 
ไหลไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยเจอน้ำเชี่ยววน
สภาพแวดล้อมดี อยู่ในห้องแอร์ 
มีสิ่งเร้าตาเร้าใจน้อย

วันนี้เป็นงานที่ยากที่สุด
ทั้ง ๆ ที่เป็นแค่แม่เลี้ยง เอ้ย!! พี่เลี้ยง? 
ไม่ต้องจับไมค์ แต่ยังต้องจับใจ?อยู่เช่นเคย
จำนวนเด็กที่ต้องดูแลน้อยกว่ามาก
แต่โจทย์ยากเยอะเลย ?
+
สภาพห้องที่จัดมีเสียงรบกวน ไม่มีเครื่องปรับอากาศ
แม้จะมี Fan ก็ทำอากาศให้เย็นแทน Air condition ไม่ได้?
อากาศร้อนอบอ้าวมากกกก (ใช้เครื่องปรับใจแทน)
เป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายของคอร์สยาวๆ และเด็กๆ ของเรา
มีสภาพพร้อมพัง มิใช่พร้อมฟัง ?
รอบแรกๆ เป็นเด็กน้อยอายุ 10-12 ขวบ
ชายล้วน 4 คน ความยากคือ 4 คนนี้
พี่เลี้ยงประจำบอกฉันว่าเขาคือตัว Top ทุกคน?
+
ฉันยิ้มและตบอกเบาๆ(ยิ้มนอกใจ และตบอกเบาๆพร้อมพูดในใจ )
"#ช่างโชคดีเหลือเกิน" อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์
สอนไว้? "พวกเราได้นัดหมายกันไว้นานแล้วว่าจะได้เจอกัน วันนี้พวกเราก็ได้เจอกันสักที พวกเขาคือคนสำคัญที่ฉันต้องเจอและฉันะจะมอบความรักกับพวกเขา" อันนี้ก็อาจารย์ประมวลสอนอีกนั่นแหละ (มีการนำคำสอนมาประมวลผลใช้ในแบบของตัวเอง คือไม่ได้ลอกครูทั้งหมด?)
+
ช่วงครึ่งแรก มีความขัดแยังเกิดขึ้นเป็นระยะ อันที่จริงจะใช้คำว่าแทบไม่ขาดระยะก็ว่าได้ พวกเขามีความเสมอต้นเสมอปลายเนอะ มีเด็กที่เรียนโรงเรียนอินเตอร์ และอินไทยแลนด์ (โรงเรียนทั่วไป) มีคนหนึ่งมักเริ่มก่อน ตำหนิติเตียน เพ่งโทษ เหน็บแนม ไม่เข้าพวก ไม่เอาพวกใด อีกคนก็ต่อปากต่อคำ อีกคนไม่สนใจอะไรเลย อีกคนเผลอเป็นแวบจะหายจากกลุ่มนั้นคือความท้าทายช่วงแรก 
+
ช่วงท้ายๆ มีการเปลี่ยนกลุ่ม ฉันได้ประจำกลุ่มวัยรุ่นผู้ชายล้วน(ตบอกในใจและกล่าวคำพูดเดิมวนไป?)ประมาณ 6 คน แต่ละคนนั้นมีความท้าทายหลากหลายกันไป กลุ่มนี้มีชายเดี่ยว 1 คน นอกนั้นกลมเกลี่ยวกอดกันกลมคุยกันขรมเลย?
+
#ให้ความรัก #ก่อนให้ความรู้ คือวิธีที่ฉันใช้ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อันที่จริงก็ใช้เป็นปกติ แต่ 3 วันนี้ใช้มากผิดปกติ ใช้แบบฟุ่มเฟือยเป็นที่สุด? 
+
เคล็ดลับในการเตรียมตัวก่อนเริ่มงานของฉันคือใช้เวลาในการดูแลความรัก สะสมความเบิกบาน #ดูแลร่างกายตัวเอง พูดกับตัวเองและสิ่งศักดิ์? ห้อยแขวนความรักและบุคคลที่รัก/สิ่งศักดิ์ที่ศรัทธาเอาไว้ในใจพาไปด้วยกัน
+
#มีเวลาจะสวดมนต์ #นั่งสมาธิ แผ่เมตตา อุทิศบุญกุศลก่อนออกจากบ้าน ลงอาคมลูบหัวตัวเองก่อนไป? โชคดีที่วันนี้มีเวลาได้ทำกิจกรรมนี้ก่อนออกจากบ้าน
+
ตลอด 3 วันที่ผ่านมาฉันได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าจะเด็กโรงเรียนระบบแบบไหน มีฐานะอย่างไร วัยไหน พวกเขาล้วนไม่ต่างกัน เขาต้องการ #คนที่รักและเข้าใจ เขาต้องการ #คนที่ใส่ใจความรู้สึกของพวกเขา #เขาต้องการเป็นที่ยอมรับ #เขาต้องการได้รับความเคารพจากผู้ใหญ่อย่างเรา ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
+
ยกตัวอย่างเด็กที่ดูภายนอกเหมือนจะป่วน ก้าวร้าว เพื่อนๆ ดูจะเบือนหน้าหนี เกือบเปิดเวทีมวยกับรุ่นใหญ่ พอมีกิจกรรมที่ให้เขาได้แสดงความรู้สึก ความเข้าใจ เขากลับเป็นคนที่อ่อนโยนและเข้าใจคนอื่นที่สุดในกลุ่ม 
+
ฉันเดาว่าเขาสร้างเกราะและหน้ากากที่ดูเป็นวายร้ายเช่นนี้ เพราะ #หัวใจเขาบอบบางอ่อนไหวง่าย เขาต้องแสดงว่าฉันน่ากลัวดุดัน จะได้ไม่โดนทำร้าย เขาคงเคยมีประสบการณ์ที่ถูกกระทำมาจนกลายมาเป็นเขาในวันนี้
+
#ฉันชื่นชมเขาด้วยความจริงใจ ว่าฉันเห็นเขาอย่างไร ในสายตาและหัวใจของฉัน หาโอกาสชมเขาเรื่อยๆ (จ้องจับถูก) ฉันอ่อนโยนกับเขาให้มากที่สุดจริงใจกับเขาให้มากที่สุด มองเขาด้วยความรัก สัมผัสเขาด้วยความเข้าใจ เคารพเขาในความเป็นมนุษย์คนหนึ่ง 
+
เมื่อเขาทำตาแข็งกร้าว ฉันจ้องกลับเขาด้วยความอ่อนโยน เมื่อเขาทำเสียงดังดุดัน ฉันใช้เสียงเบาและอ่อนโยนตอบโต้
เมื่อเขาหน้าบึงขึงขัง ฉันก็โยนยิ้มเยอะๆ ใส่เขา
ฉันไม่ได้ต่อสู้เพื่อชิงชัย ฉันไม่ได้หวังจะชิงหัวใจเขา 
ฉันทำในสิ่งที่ฉันคิดว่าฉันทำได้ ไม่คาดหวัง แต่ฉันมีความหวัง ฉันมีศรัทธาต่อเขา #เปลี่ยนเขาผ่านตัวเรา และมันได้ผลเป็นที่น่าชื่นใจ 
+
สำคัญมากนะคะ #พูดอะไร ไม่เท่ากับพูดด้วย #ความรู้สึกอย่างไร ความรู้สึกในใจเราเป็นพลังงานอย่างหนึ่ง ไม่มีใครหรอกต้องการความร้อน เขาร้อน เขากระหาย(ความรัก ความเข้าใจ ความเคารพ) เราใช้ความรัก คำชม คำพูดเย็นๆ ปนฮาบ้าง ช่วยดับร้อนให้เขา อีกทั้งยังช่วยชุบชูหัวใจได้ด้วย

ฉันใช้วิธีการเหล่านี้ด้วยหัวใจ ด้วยความรัก ด้วยความเข้าใจ ด้วยความเคารพพวกเขา ในทางสมองฉันก็ร่ำเรียนวิชานางฟ้ามาเยอะพอสมควร? 
+
วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันได้ทบทวนความรู้และงัดเทคนิคมาใช้เยอะมากจริงๆ แม้เป็นวันที่รู้สึกยากและท้าทายความรักและความสามารถของฉันมากกกกกก แต่ก็เป็นวันที่ทำให้ฉันรู้สึก
สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจริงๆ 
+
ฉันคิดว่าเป็นการเสริมสร้างความมั่นใจในการเป็นแม่/มนุษย์ที่สูงขึ้นอีกระดับของฉัน ฉันเห็นอาการใจพอง ภูมิใจในตัวเอง และฉันก็เห็นตัวเองสั่งสอนตัวเอง มันเป็นเรื่องธรรมดาของการบ่มเพาะความรักและความรู้ ความเพียรในการฝึกฝนของตัวเธอ ไม่ใช่ความเก่ง แต่เป็นเพราะความเพียรในการฝึกตน
+
จบงานรู้สึกตัวอีกที คือหิววววววววมากกกกกกก ไปหาอาหารกายต่อไปและกลับบ้าน
+
ลองดูนะคะ ฝากไว้ให้พิจารณา #เปลี่ยนเขาผ่านตัวเรา
มีความหวัง แต่ไม่คาดหวังนะ 
(ความหวังไม่มีหมดอายุ แต่ความคาดหวังมีวันหมดอายุ)
+
ผู้ใดขาดความรัก เมื่อได้ความรักเพียงน้อยนิดเขาจะเปล่งประกาย ที่ใดมีความมืดมาก เมื่อมีแสงเพียงนิด เขาจะเห็นแสงสว่างชัดและเดินออกจากความมืดตามแสงมาได้ง่าย
+
โปรดรักษาความรักในใจตัวเองเป็นแสงส่องสว่างนำทางพวกเขาออกจากความมืดกันนะ หรือส่องให้เขาเห็นความดีงาม เห็นคุณค่าของตัวเขาเอง ช่วยให้เขาได้เห็นตัวเองในด้านที่งดงามตามจริง 
+
วันนี้หากรู้สึกว่าความรักในใจตัวเองยังพร่อง #โปรดมีศรัทธาต่อตัวเอง ไม่ใช่คุณไม่เก่ง ไม่มี่ความสามารถที่จะรักได้เช่นนี้ ทุกคนสามารถที่จะพัฒนาตนได้ทุกคน อย่ามัวแต่บ่น แต่จงลงมือทำ 
+
เรียนรู้ ฝึกฝน ทำ สม่ำเสมอ 
ทำผิด ให้อภัยตัวเอง แก้ไข ทำใหม่
ทำวนไป 
+
เป็นกำลังใจให้นะคะ?

จากเพื่อนร่วมทุกข์ของคุณ ที่ก็ยังมีอารมณ์แปรปรวนปั่นป่วนอยู่เช่นกัน ยังทำผิด ทำพลาดอยู่ ไม่ได้กินหมูทุกครั้ง?
แค่ช่วงนี้รู้ตัวว่ารับงานจิตอาสาไว้เยอะ เลยขยันเยอะผิดปกติ
ในการดูแลร่างกายและหัวใจตัวเอง มันเป็นผลของความเพียรนะจ๊ะ จะเรียกว่ามีแรงบันดาลใจก็ใช่เนอะ

หมายเลขบันทึก: 658105เขียนเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2018 19:10 น. ()แก้ไขเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2018 19:10 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (1)

ครับ-ชื่นชมครับ ให้ความรัก ก่อนให้ความรู้ประหนึ่งจัดการความรู้บนฐานความรัก

ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี