(บันทึก)... โลก.. ถูกมายาวิจิตร.. ด้วย.. ขยะอุตสาหกรรม.ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้
1 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Prof. Vicharn Panich · 17 พ.ย. 2561
ชยพร แอคะรัจน์ · 17 พ.ย. 2561
Ka-Poom · 17 พ.ย. 2561
nobita · 17 พ.ย. 2561
Phachern Thammasarangkoon · 16 พ.ย. 2561
ทำไม”มายาวิจิตร..” ทุกสิ่งที่เป็น ขยะ.. ทุกวันนี้..เพราะมันถูกผลิต ขึ้นมาเพื่อสนอง.. ความสดวกดาย.. กับชีวิตประจำวันทุกวันนี้.. ผลผลิตที่ครอบคุม ด้วยจินตนาการที่วิจิตร.. สุขสดวกดายกับการใช้ที่ ไม่เคยต้องใช้ คำว่าจิตสำนึก.. นั้นคืออะไรดูเห็นง่ายง่าย ถุง พลาสติค.. เป็นต้น.. เรารู้หรือไม่ว่า…พลาสติค..มันเข้าเนื้อ เข้าใจ มนุษย์ จน ถอนตัวไม่ไหว… ปัญหามันจ่ออยู่ ระหว่างปากและ จมูก..
สวัสดีค่ะ ประมาณ ๒ สัปดาห์ที่ผ่านมา มีโอกาสได้ไป โรงพยาบาลประจำอำเภอ ซึ่งกำลังรณรงค์ การงดใช้ถุงพลาสติก ให้นำกระเป๋าผ้ามารับยา นับว่าเป็นโครงการฯที่ดีมากโครงการหนึ่ง ทำให้เราได้สังเกตเห็น ความสร้างสรรค์ มุมดีๆของคนไทย ระหว่างที่ผู้ป่วยนั่งรอตรวจแผนกอายุรกรรม ผู้สูงอายุทั้งชายหญิง ต่างถือถุงผ้าดิบ ใบเล็กใหญ่ แล้วแต่ คนละใบ ผู้หญิงก็ใช้ถุงผ้า หรือกระเป๋าผ้า (เลิกสนใจกระเป๋าแบรนด์เนม) มีหนุ่มท่านหนึ่งสวมกางเกงขาสั้นเลยเข่าเล็กน้อยเสื้อเชิ้ตลายสก้อตแขนสั้น คาดผ้าขาวม้า สะพายกระเป๋าที่ทำจากกระสอบข้าวพลาสติกใช้แล้วแแบบ 15 กก. ต่อเชือกเป็นสายสะพาย เท่ห์มากๆ เสียดายที่ถ่ายรูปเขาไว้ไม่ทัน ได้ยิ้มอย่างสุขใจกับภาพความประทับใจในวันนั้น
สวัสดีค่ะคุณ ลิขิต.. ขอบพระคุณ ค่ะ จากถุงพลาสติคเป็นถุงผ้า.. ยังเป็นแค่แก่ปัญหาปากคอก.. เหมือนการใช้น้ำมันเบนซิลไปเป็นบีโอ.. ดีเซล.. เป็นต้น.. รูปแบบมลพิษไม่ได้หมดไป.. หากจะเพิ่มมวล.. วนเวียนอยู่อย่างนั้น… มันเป็นมายา วิจิตร.. ที่ปกปิด.. ให้มนุษย์.. ลืม.. สิ่งแวดล่้อม.. คือธรรมชาติ ที่กำลังถูกทำลาย ต่อเนื่อง..หากเราๆ พยายาม เข้าใจ ถึง.. ต้นเหตุ และแก้ ที่ต้นเหตุ.. อนาคตโลก.. และผู้อยู่อาศัย.. คงจะอยู่ไปได้นาน..ๆการทำลายป่า ปลูกปามล์.. ปลูกยางพารา..และอื่นๆ..ส่วนผสมในเครื่องสำอางที่มีพลาสติคเป็นส่วนผสมอนูพลาสติค..เข้าไปอยู่ในท้องปลาปูเต่าหอย..ท้องทะเลมีแต่ขยะ. แม่น้ำลำคลอง.. ทั่วโลก… สิ่งนี้ที่เห็นและเป็น.. กันอยู่…. เกิดจาก วิจิตร มายา ทั้งสิ้น… น่าเป็นห่วง ธรรมชาติที่เกี่ยวพันกันเป็นลูกโซ่… อยู่เป็นเวลานี้..
ÄÄÄ-ด้วยการเข้าสู่ โลก แห่ง ความจริง แท้เท่านั้น ที่โลกแห่ง สมมุติ จะถูก รู้จักและ จาก การ รู้จัก..ก็ยังจะใช้ประโยชน์ จากมันด้วย-แต่การเข้าสู่โลกแห่งความจริงแท้ นั้น ไม่ใช่ การหลับตาจากโลกแห่ง สมมุติ…-สองโลกนี้จำต้องรู้แจ้ง แจ้งต่อมันเท่านั้นและ แม้ มันเป็น โลกอันกว้างใหญ่ ไพศาลเท่าไร ก็จำ ต้องรู้แจ้ง เท่านั้น…-เพราะว่า ที่เกิดเป็นโลก สมมุติ และ โลก จริงแท้ นั้น ก็ เนื่องแต่ คุณลักษณะ สองประการ ของ” ใจ”…นั่นเอง คือ limited infinite( จาก เขมะนันทะ ในใจเรา - ชาติพันธุ์ภาวนา- ธารน้ำพุ)…เผย แพร่ ในเฟสบุค..อยู่ในเวลานี้..
“ขอให้เราเสพสิ่งทั้งหลาย ในโลก แบบกินปลา.. คือระมัดระวัง.. ไม่ให้ก้างติดคอ..”พระอาจารย์ ชยสาโร หนังสือ.. สุขเป็น ก็เป็นสุข… วิจิตรมายา.. ก็เป็นเช่นนั้น แล…. ในแกลลอลี่ชีวิต.. วันนี้…..ด้วยปราถนาดี ต่อ ตน และผู้ อื่น… ธรรมชาติ.. และสิ่งแวดล้อม.. จะ.. ปรารถนาดีต่อโลกเช่นกัน.. มวลแห่ง ดิน น้ำ ลม ไฟ..
2 comments:
1) packaging materials/plastics are designed to be functional (wrapping/containing and advertising) and ‘attractive’ at least cost or all cost to consumers. To put it bluntly ‘we are conned into buying rubbish’.
2) the life of plastics are limited (some breakdown to small pieces in a few months). so re-using these plastics is only a detour to rubbish dumps unless it involves re-making the plastics or some different other plastics.
Plastic arts? Sciences?