เฉียด..?

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


        ใกล้ค่ำแล้ววันนี้ขณะที่ผมเดินไปรับลูกน้อยที่กำลังจะเลิกจากการเรียนหนังสือช่วงเดินลัดเลาะไปตามถนนคนเดินได้ผ่านใต้ต้นมะม่วงเบา  มีอะไรหลุ่นลงมาเฉียดด้านหลังผ่านส้นเท้าที่มีรองเท้าวิ่งแล้วสิ่งนั้นก็กระเด็นไปจอดอยู่ป่าหญ้า  ผมมองความสูงที่มันตกลงมาราว 10 เมตรได้ 


 ผมหายใจโล่งอกเพราะถ้าสิ่งนั้นมันหลุ่นลงตรงหัวมีหวังสลบหรือหัวบวมเท่าลูกมะนาวโตผ่าครึ่งแน่ ๆ พอตามไปดูเป็นมะม่วงเบาที่มันสุกแล้วแต่นึกแปลกใจว่าไม่มีลมแรงทำไมมะม่วงมันหล่นลงมาละ  เลยเดินเวียนครกอีกสัก 10 นาทีเดินเวียนมาตรงนั้นอีกรอบ  พอกลับมาถึงตรงจุดนั้น

 

         อ้าว...มีเสียงหล่นลงมาอีกทีนี้ผมหลบทันเพราะมีสติ  ถ้าไม่หลบมันลงมาตรงหัวผมเลยเป็นครั้งที่ 2 ละครับ  และแล้วผมรีบมองขึ้นไปที่ต้นมะม่วงนั้น  โอ้...แวบเห็นเจ้ากระรอกน้อยหางสวยอยู่ไกล ๆ มันเต้นกระดุ๊กกระดิ๊กอยู่บนกิ่งมะม่วงนั้นแล้วมันก็ส่องสายตามาจ๊ะเอ๋เห็นรอยยิ้มมันด้วยนะครับ

        ผมคิดว่า...กระรอกมันจะกินมะม่วงสุกแต่มันหล่นลงเสียก่อนหรือไม่กระรอกมันก็มีน้ำใจให้มะม่วงสุกผมตั้ง 2 ลูกนะครับ  ว่าแล้วผมจึงเก็บเอามะม่วงทั้ง 2 ลูกนั้นแล.  ฮา ๆ    

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#วัฒนธรรมท้องถิ่น#อุทัย เอกสะพัง#เฉียด..?

หมายเลขบันทึก: 653718, เขียน: 25 Sep 2018 @ 21:26 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)