หลายๆ ๆท่าน คงจะทราบความเเป็นมาของการผลิตยาฆ่าแมลงที่ทำมาหากิน กับสารเคมีชนิดนี้และอื่นๆ ที่มีผลต่อ สัตว์คนต้นไม้ มานมนานและยังเป็นผู้กระทำที่ ได้รับ การพิจารณาในความถูกต้องและยุติธรรมไม่ได้... อันสืบมาจากสาเหตุใด ผู้ที่ได้รับกรรม ส่วนใหญ่จะไม่มีความสามารถเข้าถึงได้ ..
ภาพที่เห็น .. แมลงตัวนี้นอนนิ่ง ไม่กระดุกกระดิก… จะเป็นด้วยสาเหตุใด.. ไม่รู้ว่าตาย หรือเป็นโรค ความจำเสื่อม.. กลับรังไม่ได้… มีผลมาจาก ยาฆ่าแมลงหรือไม่….ประเทศเวียตนามหลังสงคราม สารเคมีที่มีผลร้ายแรงไปหลายทศตวรรษกับ ผืนดิน และประชากร.. ไม่มีใคร สามารถกล่าวถึง… ถึงผู้ก่อการทำลาย.. ล้าง.. เผ่าพันธุ์.. เหล่านี้ได้.. ทุกอย่างที่เห็นและเป็น .. มีสิ่งที่ครอบคลุม.. อยู่.. เป็นหนึ่งเดียว.. โกธร หลง โลภ รัก.. ที่ มีใน พุทธวจนะ.. ให้อ่านแลยิน… ดังนี้แล..
..วัฏรจักร..แห่งชีวิต..จัก ขาด สิ่งหนึ่ง สิ่งใดมิได้..มันคือ ธรรมชาติ..ที่มนุษย์ ควร (รู้)..ถึง หยั่งถึง..ด้วย ผัสสะ..สำนึกรู้..ด้วยตน อย่างแท้จริง..มิได้ด้วยการ อ้างอิง ตำราหรือบุคคล.ใด ๆ..มีให้อ่านและยิน..แห่ง พุทธวจนะ นั้นแล…
The stories of ‘Killing fields’ (where all lives are at risk) have not reached the critical mass (of human audience). The stories of using expensive smart phones (so smart that make users look stupid) , of owning plush cars (despite toxic pollution and bad repayment), jetsetting (in sardine cans) across the world,… are ruling our headspace. These stories are pushing us to ‘do things’ (even to destroy ourselves and our world) just to satisfy our ‘wants’ (call it ‘dream’, ambition, prossperity, wealth, security, economic success, ‘face’,… or jus sheer ‘human greed’). These stories drown out the other ‘good news’ and ‘good nature’ stories.
When human reaches the mass of self-destruction, it is also the point of no-return from extinction, then the remain of human will remember these stories once again - with deep regret. But it will be no use.
Stories from Buddhistic views can help to calm us when we face calamity but the Buddha cannot save our soul. (For the record, Buddhistic virtues [metta, karuna, mudita and upekkha] are driving me to continue telling good nature stories.) ;-)
The stories of ‘Killing fields’ (where all lives are at risk) have not reached the critical mass (of human audience). The stories of using expensive smart phones (so smart that make users look stupid) , of owning plush cars (despite toxic pollution and bad repayment), jetsetting (in sardine cans) across the world,… are ruling our headspace. These stories are pushing us to ‘do things’ (even to destroy ourselves and our world) just to satisfy our ‘wants’ (call it ‘dream’, ambition, prossperity, wealth, security, economic success, ‘face’,… or jus sheer ‘human greed’). These stories drown out the other ‘good news’ and ‘good nature’ stories.
When human reaches the mass of self-destruction, it is also the point of no-return from extinction, then the remain of human will remember these stories once again - with deep regret. But it will be no use.
Stories from Buddhistic views can help to calm us when we face calamity but the Buddha cannot save our soul. (For the record, Buddhistic virtues [metta, karuna, mudita and upekkha] are driving me to continue telling good nature stories.) ;-)
สวัสดี เจ้าค่ะ …คุณ sr…(วันนี้ ได้ยลมาว่า อัลสไตลน์ กล่าวถึง ถึงศาสนาพุทธ สามารถ” ต้าน”… วิทยาศาสาตร์… ได้ด้วย เหตุ และ ผล ที่พิสูจน์ได้ ด้วยตน…และ นั่น คือ ถึง ด้วย “ ธรรม-ชาตะ”