บทกลอน ครู

มิใช่พ่อใช่แม่แต่กำเนิด
คือก่อเกิดแก้วมณีอันมีค่า
มิใช่ชาติใช่เชื้อเนื้ออาตมา
แต่ห่วงหาอาทรสอนสั่งใจ
เป็นช่างหม้อตีดินหลั่งรินรัก
แกะสลักลายวิจิตรพิสมัย
เก็บดินดอนป่าดงตามพงไพร
มานวดให้อ่อนลออจนพองาม
โลกเรียกครูผู้ชี้นำประจำโลก
ให้รู้โศกรู้สุขทุกคำถาม
ให้รู้ชั่วรู้ดีที่ต่ำทราม
ให้รู้ข้ามรู้เว้นเป็นผู้คน
๒๒.๐๒ น. : ๑๙ มี.ค. ๒๕๖๑