ของขวัญอันล้ำค่าติดตัวเรามาตั้งแต่เกิด แต่เนื่องจากเราคุ้นและชินจนเราไม่รู้สึกถึงคุณค่า ของขวัญนั้นคือ ดวงตาและหู เราคงได้ยินเสมอว่า มีตาต้องดู และ มีหูต้องฟัง ดวงตามีไว้รับภาพต่างๆ ที่อยู่ล้อมรอบ และหูมีไว้รับรู้เสียงต่างๆ รอบตัวแต่อย่างไรก็ดีความรู้สึกในคุณค่าของตาและหู เพียงเท่านั้นยังไม่พอ แต่เราต้อง ใช้ตาและหูของเรา ในทางที่ดีมีเกียรติสมคุณค่าด้วย ถึงแม้ว่าเราจะมีตาและหูดี แต่กลับใช้ไปดูในสิ่งที่ไม่ดี เอาหูไปฟังในเรื่องไม่ดีก็จะทำให้ผู้นั้นกลายเป็นคนไม่ดี ในเมื่อตาและหูของเราเป็นของขวัญจากพระเจ้า สมควรที่เราจะใช้ของขวัญนี้อย่างรู้คุณค่า