๗๖๘. ฝึกการให้อภัย

ฝึกการให้อภัย

การให้อภัย...เป็นสิ่งที่ทำยาก...แต่ฉันก็ฝึกทำได้แล้ว...แรกๆ จะไม่ค่อยได้ เพราะมีบางสิ่งที่คอยขัดตัวเราอยู่...สิ่งที่ทำให้ทำได้ นั่นคือ การไม่ใส่ใจ ไม่คิด ละ ลด เลิก...สุดท้าย คือ การปล่อยวาง...คิดเพียงว่า “กรรมใคร ก็กรรมมัน”...ไม่ใช่เรื่องของเรา...จึงทำให้ใจเราโล่ง โปร่ง สบาย...ไม่คิดอาฆาต แค้นเคืองใดๆ มองเรื่องนั้นให้เป็นเพียง...อากาศธาตุ...มิได้นำมาใส่ใจ...เพียรฝึก สุดท้ายสิ่งที่ได้ ก็คือ ใจที่ว่างเปล่า ??????

ยิ่งอายุมากขึ้น วุฒิภาวะทางอารมณ์...ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น คือ มีเหตุผลมากกว่ามีอารมณ์...

ขอขอบคุณที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๓ เมษายน ๒๕๖๑



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"

คำสำคัญ (Tags)#ชีวิต#ทักษะชีวิต#การถอดบทเรียนชีวิต#บุษยมาศ แสงเงิน#เรื่องเล่าของ “บุษยมาศ”

หมายเลขบันทึก: 646428, เขียน: 13 Apr 2018 @ 20:03 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)