น้ำหนาว... หนาวสมชื่อ

   น้ำหนาว...ชื่อนี้คุ้นเคยเป็นอย่างดีสำหรับผู้เขียน เพราะสมัยเป็นเด็กเคยนั่งรถผ่านบ่อยๆ จากบ้านเกิด ชุมแพ ประมาณ 85 กิโลเมตรได้ การไปเที่ยวครั้งนี้จุดประสงค์หลักคือการพบปะเพื่อนๆสมัยเรียนอยู่ชุมแพศึกษา นัดพบปะกันปีละครั้ง ปีนี้เลือกรีสอร์ทของเพื่อนของเพื่อนที่อำเภอน้ำหนาว ผู้เขียนจึงชวนภรรยาและลูกสาวไปด้วย

   วางแผนการเดินทางตอนเช้ามืด ไปสว่างที่จังหวัดชัยภูมิ พอลงจากรถก็เจอกับอากาศที่เย็นถึง 21 องศา เพื่อนส่งไลน์มาเตือนบอกให้เอาเสื้อหนาวติดไปด้วยซึ่งก็สายไปเสียแล้ว เพราะก่อนเดินทางที่กรุงเทพฯฝนตกหนักและก่อนฝนตกอุณภูมิร้อนถึง 30 กว่าองศา

    ทานข้าวเช้ากันที่ปั๊มก่อนถึงตัวเมืองชัยภูมิก่อนจะเดินทางต่อ ซึ่งผู้เขียนให้ลูกสาวเป็นผู้ช่วยขับ เผื่อจะของีบสักหน่อยก็หลับไม่ลง ไปถึงชุมแพเกือบเที่ยงเดินทางไปไหว้พี่สาวทั้งสามคน พี่พงษ์ พี่จง พี่ทัย ก่อนจะล่ำลาเดินทางต่อไปอำเภอน้ำหนาว จุดหมายของการเที่ยวทริปนี้

   น้องปอยังคงทำหน้าที่ต่อขับรถไต่ระดับความสูงของเขาไปเรื่อย น้องปอท้วงพ่อว่าให้หนูขับรถขึ้นเขานี่นะ พอจะเปลี่ยนก็บอกว่าขับมาขนาดนี้แล้ว ผู้เขียนโทรหาเพื่อนสอบถามเส้นทางให้มั่นใจ เพื่อนบอกขับไปเรื่อยๆพอถึงห้วยสนามทราย ให้เลี้ยวขวา จากห้วยสนามทรายถึงน้ำหนาว 21 กิโลเมตร ซึ่งถนนคดเคียวเลี้ยวลดมาก เดี๋ยวขึ้นเขาเดี๋ยวลงเขา บางโค้งอ้อมเขาเกือบจะ 360 องศาเลยทีเดียว ผู้เขียนต้องคอยบอกน้องปอเปลี่ยนเกียร์จาก D เป็น S3 S2 ตามระดับความลาดชันของถนน ทางเพื่อนแต๋นบอกว่าจากน้ำหนาวถึงรีสอร์ทประมาณ 10 กิโลเมตรโดยมีจุดสังเกตุผ่านสะพานข้ามธารน้ำเล็กๆ แล้วจะเห็นป้ายรีสอร์ทให้เลี้ยวขวาเข้าไป พอจะเข้ารีสอร์ทเป็นถนนดิน มีโคลนมีน้ำขังอยู่ ก่อนจะขึ้นทางที่ลาดชันสุดๆ น้องปอใช้ S1 ค่อยๆไต่ขึ้นไปจนถึง

รีสอร์ทอีกหลังที่มองลงมาจากเรือนรับรอง....

    เพื่อนๆมาถึงแล้ว 2 คน เตรียมอาหารการกินไว้รอรับเพื่อนที่กำลังเดินทางมากันอยู่ อาหารที่เตรียมไว้ก็พื้นๆสำหรับลูกอีสานที่ห่างบ้านไปนาน ผู้เขียนเคยไลน์ไปบอกเมนูขำๆ มีซุบหน่อไม้ส้ม ต้มงูสิง แกงจิ้งหรีด ป่นปูนา เพื่อนบอกว่างูสิงคงหาไม่ได้ ถึงได้ก็ไม่กล้า แต่เมนูพื้นบ้านวันจริงก็ไม่พ้นส้มตำ ซุบหมากแปบใส่เห็ดกระด้าง นอกนั้นก็เป็นเมนูทั่วๆไป

   

เพื่อนโมทย์ ผู้เขียน เพือ่นดร. เพื่อนหน่อย เพื่อนจันทร์ฉาย เพื่อนแต๋น...สนุกท่ามกลางอากาศหนาวเย็น

เพื่อนกัญกับพี่โย  เจ้าของคาราโอเกะ ที่ม่วนหลาย....

เพื่อนเขียว เพื่อนหน่อย กับส้มตำอาหารมื้อแรกที่ไปถึง...

    กลางคืนเพื่อนๆสนุกสนานกับการร้องเพลงคาราโอเกะกัน ด้วยอากาศที่หนาวผู้เขียนแว้บขอตัวนอน แต่เพื่อนยังอุตสาห์ปีนขึ้นมาตามอีก มาอีกรอบเจ้าของรีสอร์ทมาร้องเพลงเพื่อชีวิตคลอกีตาร์ให้ฟัง ผู้เขียนเข้าไปแจมเพลง คืนรัง ให้เพื่อนจันทร์ฉาย พอคลอไปได้อยู่บ้าง

เช้ามีหมอก มีน้ำค้าง 14 องศา....

    อากาศตอนเช้าลดลงเหลือ 14 องศา ถึงขั้นอาบน้ำอุ่นจนเกิดควันคลุ้งไปทั้งห้องน้ำจากการปะทะกันของน้ำอุ่นกับอากาศที่เย็นมากๆ  ผู้เขียนบ่นเสียดายเพื่อนๆในชมรม 6/2 มากันน้อยเพราะติดธุระ อีกอย่างสถานที่ก็ค่อนข้างไกลพอสมควร ที่มากันรวมผู้ติดตามก็ได้ 16 คน ตกลงกันใหม่ปีหน้าจัดให้ใกล้กว่านี้หน่อย

ณ ลานน้ำค้าง ทอฟฟี่ก็หนาวเหมือนกัน....

    พบกันใหม่ปีหน้าหรือโอกาสดี กลางปีถ้ายังไหวนะเพื่อนๆ

    ลาก่อนน้ำหนาว หนาวสมชื่อจริงๆ

.....................

    

   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจของการท่องเที่ยว



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

อยากไปบ้างจังเลย ....น้ำหนาว... ภาคใต้ร้อนฟุดๆ

เขียนเมื่อ 

อากาศดีมากครับ น่ามาเที่ยวนะ แม่มด

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ

เขียนเมื่อ 

ไม่ได้ไปนานมากแล้วค่ะ  สมัยเรียนมหาวิทยาลัยไปบ่อย  ไปเดินป่ากัน  นอนเต็นท์สนุกมาก

ถือว่าใกล้ มข.  ไปง่ายค่ะ