เช้าวันนี้ตื่นเวลาปกติที่จะต้องออกวิ่งถึงแม้ว่าจะรู้สึกเพลียๆกับการเดินทางกลับต่างจังหวัด แต่พอออกนอกบ้านเห็นกระดาษขาวๆที่ปัดน้ำฝนรถทับอยู่ งานใจความว่ารถถูกถอยชน พร้อมคำขอโทษขอโพย เบอร์โทรศัพท์ บ้านเลขที่ของคนที่ถอยมาชนซึ่งอยู่ท้ายซอย พอไปดูร่องรอยด้านซ้ายหน้าใต้ไฟหน้า แผลไม่ลึกแค่ถลอกนิดหน่อย แต่ที่ยึดหลุดเผยอออกมา ลองเอาผ้ามาเช็ดดูร่องรอยก็เลือนๆไป เรื่องใหญ่สุดน่าจะตรงที่ยึดหักเท่านั้น อารมณ์ที่เซ็งๆตอนแรกก็ค่อยทุเลาลง แต่เวลาเดินเร็วมากจึงยกเลิกการที่จะออกวิ่งเป็นเตรียมตัวอาบน้ำไปทำงาน
ก่อนไปทำงานบอกคนข้างกายว่ารถเราโดนชน แต่ไม่มากนักคนชนคงเกรงใจจึงไม่กดอ็อดเรียก ทิ้งเบอร์โทรไว้ให้เท่านั้น คุณแม่บ้านไม่มีความเห็นใดๆ
การขับรถชนหรือเบียดกันในซอยของหมู่บ้านเคยเกิดขึ้นบ่อย เหตุเพราะซอยของหมู่บ้านจะเป็นซอยตัน ในแต่ละซอยจะมีบ้านอยู่ 7หลัง ซอยที่ผู้เขียนอยู่นี้หลังไม่มีใครจอดรถในบ้านยกเว้นหลังแรกเท่านั้น นอกนั้นจอดหน้าบ้านทั้งหมด ดังนั้นหากใครจะจอดในบ้านก็จะลำบากในการถอยเข้าบ้านเลยต้องจอดหน้าบ้านเหมือนๆกัน จึงเป็นปัญหาเวลาออกจึงต้องถอยยาวจนถึงถนนเมนของหมู่บ้าน และเรื่องนี้กำลังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ของนิติบุคคลหมู่บ้านถึงความร่วมมือในการจอดรถของสมาชิกจนอาจจะมีมาตรการในการเรียกเก็บเงินพิเศษสำหรับผู้มีรถหลายคันที่จอดนอกบ้าน
กลับมาเรื่องรถที่เป็นรอยขูดขีดและคิ้วด้านล่างไฟหน้า(ไม่ทราบว่าเขาเรียกกันว่าอะไร ฮา)หลายคนเห็นบอกกับผู้เขียนว่าไใจเย็นมาก ยังไม่โทรหาคู่กรณีอีกหรือ ผู้เขียนตอบไปว่าลืมเอาเบอร์โทรมา และใจก็คิดว่าไม่เห็นจะเป็นเดือดเป็นร้อนไปเพื่ออะไร รถมันยังขับได้ตามปกติเพียงแต่ความหล่อความสวยตรงคิ้วเผยอนิดหนึ่งเท่านั้น เข้าร้านแก้ไขยึดให้แน่น ขัดสีหน่อยก็จบ เรื่องค่าเสียหายก็แล้วแต่เขาจะให้ เท่านั้นเอง อีกอย่างคนที่ถอยชนก็ถือว่าเป็นคนที่น่าเชื่อถือได้ เป็นคนที่รับผิดชอบชั่วดีจากการที่เขาเขียนข้อความเสียบที่ปัดน้ำฝนไว้
หากจะดูว่าคนที่ไม่รับผิดชอบมีหรือไม่ ก็เคยเกิดในซอยนี้เป็นคนบ้านท้ายซอยหลังสุดท้ายที่จอดรถขวางปากซอยเมื่อวันเสาร์ก่อน ดีที่เป็นวันหยุดที่บ้านถูกขวางไม่ทำงานและตื่นสายมาก แต่ก็มีบางหลังไปทำงานต้องค่อยๆแทรกออกไปด้วยความระมัดระวัง ไม่ยอมไปเรียก เพราะคนคนนั้นค่อนข้างจะโวยวายในการจอดรถของเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะคนที่จอดนอกบ้านแล้วขวางการเข้าออกของเขาที่อยู่ท้ายซอย วันนั้นเขาคงเมา หรืออารมณ์ไหนก็ไม่อาจทราบได้ และสายๆสักแปดโมงเขาก็มาขยับโดยไม่มีใครสนใจถามถึงสาเหตุที่เขาทำเช่นนั้น
แต่เราซอย 4 ก็ไม่เคยเกิดเหตุทะเลาะวิวาทกัน เราต่างคนต่างอยู่ ต่างอดทน ต่างถ้อยทีถ้อยอาศัย แม้จะไม่ค่อยได้จะพึ่งพาซึ่งกันและไม่ค่อยได้พูดคุยกันมากนัก เราก็อยู่กันได้มานานย่างเข้าปีที่ 10 ด้วยธรรมะข้อนี้
.... ความอดทน......
อดทนไว้นะเราจะอยู่กันอีกนานนะ ชาวซอย4 เราคนซอยเดียวกัน
..........................
