บันทึกที่ ๑๙๒. กลอนดอกสร้อย"จันทร์เจ้า"
กลอนดอกสร้อย
จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า
มิขอข้าว ขอแกง หรือแบ่งปัน
ขอแค่ชม ยลแสงนวล ชวนสร้างฝัน
หวังสักวัน ผันโดดเด่น เช่นจันทรา
สุกสกาว พราวพร่าง บนเวหน
ช่วยบันดล เตือนจิต คิดตริตรา
ช่วงชีวิต มีมืดดับ สว่างจ้า
วันเวลา ล่วงผ่าน สานดีเอย
(อร วรรณดา ๐๙-๑๐-๖๐)
