บันทึกที่ ๑๙๒. กลอนดอกสร้อย"จันทร์เจ้า"

กลอนดอกสร้อย

จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า

มิขอข้าว  ขอแกง  หรือแบ่งปัน

ขอแค่ชม  ยลแสงนวล  ชวนสร้างฝัน

หวังสักวัน  ผันโดดเด่น  เช่นจันทรา

สุกสกาว  พราวพร่าง  บนเวหน

ช่วยบันดล  เตือนจิต  คิดตริตรา

ช่วงชีวิต  มีมืดดับ  สว่างจ้า

วันเวลา  ล่วงผ่าน  สานดีเอย

(อร  วรรณดา  ๐๙-๑๐-๖๐)