ภาพ นี้..ปรากฏอยู่เป็นปัจจุบัน..ผู้ เขียน..เริ่ม เรียน"..เผาดิน"....ก็อยากจะฝาก..เขียนแบบไท(ย)ๆให้ฝรั่งดู..(ตอน นั้น)..

ตอน ไป..เมือง ฝรั่ง..ก็ไม่เคยคิดว่า..จะไปเรียน...(วิชา นี้..ปั้น ดิน")...เพราะ อยู่ เมือง ไทย ก็ เพิ่ง จะ มี คน มา สอน...เป็นวิชาที่อยากเรียนฝังอยู่ในหัว..(555)..สาเหตุที่ต้องไปเมืองฝรั่ง..เพราะ อยาก พัฒนา ความ รู้ เพิ่ม เติม..แถม ได้..สัญญา ว่า จ้าง..เข้าทำงานในบริษัทแห่งหนึ่ง ในเมืองสตุทการท์ ทางใต้ของเยอรมัน..(สมัยนั้นคนไทยยังเข้าออกได้ง่ายๆกับเยอรมันและกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวียน).....

ออกไปใช้ชีวิตผจญภัยกับเพื่อนหนุ่ม..ซึ่ง แม่ เขา..รูดแหวนที่ติดมืออยู่..มาส่ง ให้..(หมั้น  กลางอากาศ555)...ไม่ เบา...

ไปเรียนภาษาเยอรมันที่นั่น..แค่สองเดือน...เงินที่หามาอย่างหามรุ่งหามค่ำ..หมดลง..เหลืออยู่  สองร้อยdmสมัยนั้น...เยอรมัน ไม่ ออก วีซ่า..ทำงานให้...(เลยต้องหันกลับมาเรียน..ต่อ)..เพราะเป็นโอกาศ..

ประเทศ นี้..มี จรรยาบรรณ..ว่า..การ เรียน นั้น..ตลอด ชีวิต..รัฐ..มีการสนับสนุนให้คนมีการศึกษา..ตลอดการ..พื้นฐานนั้นไม่ต้องใช้เงิน..แถมมีเงินเลี้ยงขณะเรียน..ถ้าพ่อแม่คนเยอรมันเมื่อมีรายได้ต่ำ...(โปรด สังเกตุ...เวลาที่ผ่านไป..มีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ..แต่ยังอยู่ในพื้นฐานเดิมๆๆ.."นโยบายฝรั่งประเทศนี้ที่เห็น.."

หากเรียนแล้วอยากเรียนอีก  รัฐมีเงินให้ยืม...ดอกเบี้ยต่ำ..อิอิ..

(จาก..ความเป็นคน..สอง ระบบ..(มาเป็น..คนนอกระบบ..)..

"มี อารมณ์..จะมาเขียนต่อ..."

ด้วย..คาระวะ..จาก..ยายธี....