​นิทานธรรม "รักย่อมเข้าใจในรัก"

ถวิล
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

นิทานธรรม "รักย่อมเข้าใจในรัก"

ดร.ถวิล อรัญเวศ
รอง ผอ.สพป.นครราชสีมา เขต 4


กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ชายคนหนึ่ง มีภรรยา 4 คน จะเป็นความโชคดีหรือโชคร้ายของเขาก็ไม่รู้ เพราะการที่เขามีภรรยา 4 คน ทำให้เขามี “ความรักกับภรรยาไม่เท่ากัน” กล่าวคือ

ภรรยาคนที่หนึ่ง รูปร่างสวยงามมาก เขารักที่สุด
เขาจะไปไหนมาไหนก็จะพาภรรยาคนนี้ไปด้วยเสมอ ตามใจเธอตลอด อยากได้อะไร เขาหาให้ทุกอย่าง เพราะเขารักมาก ถ้าเปรียบแล้วก็คงไม่ต่างจากกิ๊กสาวที่รูปร่างหน้าตายังสวยสดงดงาม เพราะหุ่นรูปร่างยังดูดีประดุจนางฟ้าบนสวรรค์

ภรรยาคนที่ 2 สวยงามรองลงมา

เขารักมากรองจากภรรยาคนที่ 1 เขาจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อภรรยาคนนี้เกือบจะเท่าภรรยาคนที่ 1 ก็ว่าได้ และจะไปหาภรรยาคนนี้เสมอ ถ้าเปรียบแล้วก็คงไม่ต่างจากภรรยาน้อยที่ยังสวย หรือภรรยาเก็บ

ภรรยาคนที่ 3 สวยงามรองลงมา

เขารัก ดูแลเอาใจใส่พอสมควร แวะไปหาบางเป็นครั้งคราว ถ้าเปรียบแล้ว คงไม่ต่างจากภรรยารองลงมาจาก
ภรรยาคนที่สอง

ภรรยาคนที่ 4 หุ่นก็ไม่งาม เพราะอายุมากแล้ว

เขาไม่เคยสนใจ ไม่เคยไปดูแลเอาใจใส่ภรรยาคนนี้เลย ไม่เคยไปหา ไม่คิดถึงเลยด้วยซ้ำ ถ้าเปรียบแล้วก็คงเป็นดังเช่นภรรยาหลวง (เอาไว้บนหิ้ง)

ต่อมาชายคนนี้ได้ไปทำความผิดอาญามีโทษร้ายแรงสถานหนักจนถึงต้องถูกลงโทษถูกประหารชีวิต แต่ก่อนที่เขาจะถูกประหารชีวิต ผู้คุมก็ถามว่า

มีใครจะสั่งเสียไหม

เขาก็บอกกับผู้คุมว่า เขาอยากขอกลับบ้านเพื่อไปอำลาภรรยาสุดที่รักก่อน เพราะเป็นห่วงภรรยามาก ผู้คุมก็เห็นใจจึงอนุญาตให้เขาไปเยี่ยมภรรยา

เมื่อเขากลับมาถึงบ้านเขาก็รีบตรงไปหาภรรยาคนที่ 1 และได้เล่าเหตุการณ์ต่างๆ ให้ภรรยาคนที่ 1 ฟังและถาม
ภรรยาคนที่ 1 ว่า

"ถ้าพี่ตาย น้องจะทำอย่างไร ? "

ภรรยาคนที่ 1 ก็ตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นว่า "ถ้าพี่ตาย เราก็จบกัน”

คำตอบที่ได้รับเหมือนสายฟ้าที่ผ่าเปรี้ยง !! ลงมาที่เขาอย่างจัง เขารู้สึกเจ็บปวดและเสียใจเป็นอย่างยิ่งเขานึกเสียดายว่า เขาได้ทุ่มเทความรักให้กับภรรยาคนนี้มากแต่กลับได้รับคำตอบที่ไม่คาดฝัน เขาคิดในใจว่า เราไม่น่าทุ่มเทความรักให้กับภรรยา
คนนี้เลย

จากนั้นเขาก็ไปหาภรรยาคนที่ 2 ด้วยอาการที่เศร้าโศก เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ภรรยาคนที่สองฟังและถามคำถามเดิมกับภรรยาคนที่ 2 ว่า

"ถ้าพี่ตาย น้องจะทำอย่างไร? "

ภรรยาคนที่ 2 ก็ตอบอย่างหน้าตาเฉย ว่า

"ถ้าพี่ตาย น้องจะมีใหม่ "

เหมือนสายฟ้า!! ผ่าลงมาซ้ำที่เขาอย่างจัง เขารู้สึกเสียใจมาก และนึกเสียดายว่า

ที่ผ่านมาเขาไม่น่าทุ่มเทความรักให้กับภรรยาคนนี้เลย เขาเดินคอตกมาหาภรรยา

คนที่ 3 เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ภรรยาคนที่ 3 ฟัง และก็ถามภรรยาคนที่ 3
ด้วยคำถามเดิมว่า

"ถ้าพี่ตาย น้องจะทำอย่างไร ?"

ภรรยาคนที่ 3 ก็ตอบว่า "ถ้าพี่ตาย น้องจะไปส่ง"

พอได้ฟังภรรยาคนที่ 3 พูด เขารู้สึกคลายความเศร้าโศกลงได้บ้าง เขาคิดว่าอย่างน้อยก็ยังมีภรรยาที่จริงใจกับเขา ก่อนกลับไปรับโทษเขานึกได้ว่ายังมีภรรยาอีกคนซึ่งไม่เคยไปมาหาสู่เลย เขาจึงไปหาภรรยาคนที่ 4 และถามว่า

"ถ้าพี่ตาย น้องจะทำอย่างไร ?"

ภรรยาคนที่ 4 ก็ตอบ ว่า "ถ้าพี่ตาย น้องจะตายตาม"

พอเขาได้ฟังภรรยาคนที่ 4 พูด แทนที่เขาจะดีใจ เขากลับนึกเสียใจหนักขึ้นไปอีก เพราะ...มันสายเกินไปเสียแล้ว ช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ เขาไม่เคยเห็นคุณค่าของภรรยาคนนี้เลย ไม่ได้ทุ่มเทเอาใจใส่แม้แต่น้อย แต่ภรรยาคนนี้ซื่อสัตย์ รักและภักดีต่อเราไม่คิดที่จะทิ้งเรา แถมยังจะตายตามเราไปด้วย ความซาบซึ่งในภรรยาคนนี้มาก

ต่อมาชายคนนี้ก็กลับไปรับโทษประหารและเมื่อเขาตาย ภรรยาคน ที่ 4 ก็ตายตามไปด้วย

การพิจารณาตามหลักธรรม

ที่ใดมีรัก ที่นั้นย่อมมีทุกข์ คือทุกข์เกิดจากการพลัดพรากจากคนอันเป็นที่รัก”

ความรัก เป็นธรรมดาของสัตว์โลก ตราบใดที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่
ที่นี้เรามานึกตรองตามหลักธรรมดูบ้าง จะได้ไม่เป็นทุกข์ เพราะเราอยากมีรัก
ก็พร้อมที่จะเผชิญกับความทุกข์นั้น และ

รักย่อมเข้าใจในรัก ไม่ใช่เพียงภายนอก แต่เป็นความรักภายใน

อรรถกถาจารย์ได้เฉลยปริศนาภรรย ทั้ง 4 คน ไว้ดังนี้

ภรรยาคน ที่ 1 เปรียบเสมือนร่างกายของเรา

เพราะร่างกายของเรานั้น เวลาเรามีชีวิตอยู่ เราจะบำรุงบำเรอด้วยสิ่งของทุกอย่าง อยากได้อะไรก็หามาให้
แต่พอเราตายมันกลับไม่ไปกับเรา เมื่อเราตายร่างกายของเราก็ไร้ค่าประดุจเศษขยะที่เน่าเหม็น

ภรรยาคน ที่ 2 เปรียบเสมือนทรัพย์สมบัติ

เพราะทรัพย์สมบัติ เวลาเรามีชีวิตอยู่ เราจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา แต่พอเราตายไป มันกลับไม่ไปกับเรา
แต่กลับไปเป็นของคนอื่น

ภรรยาคนที่ 3 เปรียบเสมือนพ่อแม่ ลูกเมีย ญาติ พี่ น้อง

เพราะพ่อแม่ ลูกเมีย ญาติ พี่ น้อง เวลาเราตาย เขาจะจัดการปลงศพให้เรา ทำบุญกรวดน้ำ
อุทิศส่วนกุศลไปให้เรา แปลว่า เขาแค่ไปส่งเราเท่านั้น ส่วน

ภรรยา คนที่ 4 เปรียบเสมือนบุญและบาป

เพราะบุญและบาป “จะตามเราไปประดุจเงาตามตัว”

เมื่อเราตายไป เราไม่สามารถนำอะไรไปได้ มีเพียงแค่บุญและบาปเท่านั้นที่จะติดตามดวงวิญญาณเราไป

ทำดี ไปสู่สุคติ (สวรรค์)

ทำชั่ว ก็ไปสู่ทุคติ (นรก)

หากคุณถูกพันธนาการด้วยรัก คุณจะเป็นนักโทษที่มีความสุขมากที่สุด ถ้าคุณเข้าใจในความรักของ
ภรรยาแต่ละคนเป็นอย่างดี ไม่ต้องน้อยใจ เพราะรัก ต้องเข้าใจในรัก เพราะฉะนั้น เราไม่ต้องไปน้อยอกน้อยใจ
ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นอนัตตา ไม่ใช่ของใคร และไม่มีใครสามารถที่จะทำให้เป็นไปได้ดังปรารถนาทุกอย่าง
ทุกอย่างย่อมเป็นไปตามดังวัฏสงสาร เท่านั้นเองครับ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทความทางวิชาการถวิล อรัญเวศ



ความเห็น (0)