ฉันทลักษณ์กลอนสุภาพ

ฉันทลักษณ์กลอนสุภาพ

กลอนสุภาพ มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กลอนแปด

คือ กลอนประเภทหนึ่งที่เรียบเรียงเข้าเป็นคณะ ใช้ถ้อยคำและทำนองเรียบๆ โดยกลอนหนึ่งบทมีสองบาท หนึ่งบาทมีสองวรรค หนึ่งวรรคมีแปดคำ เป็นที่มาของชื่อเรียกกลอนแปดเพราะหนึ่งวรรคมีแปดคำ

ซึ่งนับได้ว่ากลอนสุภาพเป็นกลอนหลักของกลอนทั้งหมด เพราะเป็นพื้นฐานในการเริ่มแต่งกลอน หากเข้าใจกลอนสุภาพ ก็สามารถเข้าใจกลอนอื่นๆ ได้ง่ายขึ้น

กลอนหนึ่งบทจะมี ๔ วรรค แต่ละวรรคมีชื่อเรียก ดังนี้

วรรคที่ ๑ วรรคสดับ

วรรคที่ ๒ วรรครับ

วรรคที่ ๓ วรรครอง

วรรคที่ ๔ วรรคส่ง

สัมผัส

แบ่งออกเป็น สัมผัสนอกและสัมผัสใน

สัมผัสนอก คำสุดท้ายวรรคหน้ากับคำที่สามของวรรคหลังของทุกบาท เป็นการสัมผัสระหว่างวรรค คำสุดท้ายของวรรคที่สองสัมผัสกับคำสุดท้ายวรรคที่สาม เป็นการสัมผัสระหว่างบาท ส่วนสัมผัสระหว่างบท กำหนดให้คำสุดท้ายของบทแรก สัมผัสกับคำสุดท้ายวรรคที่สองของบทถัดไป สัมผัสนอกเป็นส่วนที่สำคัญมาก หากขาดสัมผัสนอก กลอนบทนั้นๆก็จะไม่สมบูรณ์

สัมผัสใน ไม่บังคับเรื่องสัมผัส แต่หากจะให้กลอนสละสลวยควรมีสัมผัสระหว่างคำภายในวรรค การสัมผัสคำที่สามกับคำที่สี่ เรียกว่าสัมผัสหน้า การสัมผัสระหว่างคำที่ห้ากับคำที่หกหรือคำที่เจ็ด เรียกว่าสัมผัสหลัง

ในแต่ละวรรคของสัมผัสใน การมีสัมผัสหน้าทำให้กลอนไพเราะ สัมผัสหลังทำให้กลอนไพเราะมาก หากมีทั้งสัมผัสหน้าและสัมผัสหลังจะทำให้กลอนมีความไพเราะมากที่สุด

กำหนดเสียงวรรณยุกต์

คำสุดท้ายของวรรคที่ ๑ ใช้เสียง สามัญ เอก โท ตรี จัตวา แต่ไม่นิยมเสียงสามัญ

คำสุดท้ายของวรรคที่ ๒ ห้ามใช้เสียง สามัญ หรือ ตรี และนิยมใช้เสียง จัตวา เป็นส่วนมาก

คำสุดท้ายของวรรคที่ ๓ ห้ามใช้เสียง เอก โท จัตวา และนิยมใช้เสียง สามัญ หรือ ตรี

คำสุดท้ายของวรรคที่ ๔ ห้ามใช้เสียง เอก โท จัตวา และนิยมใช้เสียง สามัญ หรือ ตรี



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ฉันทลักษณ์กลอนสุภาพ



ความเห็น (0)